Επαρκής
28 Μαρτίου 2024
Παρούσα σε σένα
1 Απριλίου 2024

Αναλαμβάνω την ευθύνη των συναισθημάτων μου, επικοινωνώ τις ανάγκες μου

Όταν μιλάμε στους άλλους για τα συναισθήματά μας, είναι πιο εύκολο να επικοινωνήσουμε μαζί τους, να ακουστούμε από εκείνους. Όπως επίσης και να ακούσουμε τους άλλους που μας μιλούν για τα δικά τους συναισθήματα.

“Νιώθω μόνη όταν το κάνεις αυτό”. Όταν επικοινωνούμε το συναίσθημά μας, είμαστε ειλικρινείς. Ο άλλος μπορεί να δεχτεί το συναίσθημα, όπως μπορεί και να μην το δεχτεί. Στην πρώτη περίπτωση συνδεόμαστε, στην περίπτωση που δεν το ακούσει, σημαίνει ότι η συναισθηματική σύνδεση, για κάποιο λόγο, δεν ολοκληρώνεται.

“Απογοητεύομαι όταν μιλάς έτσι.” Όταν μιλάμε για το συναίσθημά μας, ρισκάρουμε. Φανερώνουμε μια αλήθεια, αποκαλύπτουμε την ευαλωτότητά μας. Αν ο άλλος μπορεί να το νιώσει, νιώθουμε ασφαλείς στην επικοινωνία μας. Αν δεν νιώσει το συναίσθημα μας, οφείλουμε στον εαυτό μας να σεβαστούμε το συναίσθημά μας, να δεχτούμε ότι ο άλλος δεν μπορεί να συναισθανθεί. Αν προσπαθήσεις να πείσεις τον άλλον για αυτό που νιώθεις, δεν σε σέβεσαι. Δεν ακούς και τον άλλον που δεν επιθυμεί να νιώσει το συναίσθημά σου για λόγους που δεν έχουν να κάνουν με σένα.

Αισθάνομαι ευγνωμοσύνη που με συναισθάνεσαι, χαίρομαι κάθε φορά που βρίσκεις χρόνο να επικοινωνήσεις μαζί μου, εμπιστεύομαι τη συνέπειά σου, με εμπνέει το ότι αγαπάς αυτό που κάνεις, με συγκινεί η προσπάθεια που κάνεις να ανασυντάσσεσαι κάθε φορά.

Νιώθω άβολα, αισθάνομαι άγχος, θυμώνω, αισθάνομαι λύπη, πικραίνομαι, πληγώνομαι, όταν οι ανάγκες μου για αυθεντικότητα, για δημιουργικότητα, για ειλικρίνεια, για κατανόηση, για σεβασμό, για εκτίμηση, για προσφορά, για αρμονία, δεν αναγνωρίζονται.

Όταν είμαστε ειλικρινείς με τα συναισθήματά μας και με τις ανάγκες μας, είναι πιο εύκολο να επικοινωνήσουμε, όπως και να δούμε αν υπάρχει ανάγκη για επικοινωνία.

Αγγελική Μπολουδάκη