Οι άνθρωποι είναι δυνατοί όσο εκφράζουν μια δυνατή ιδέα και συνεργάζονται για αυτήν
8 Φεβρουαρίου 2018
Ένα παραμύθι
9 Φεβρουαρίου 2018

Μοναχικότητα ή μοναξιά

Ως παιδί νιώθατε μοναξιά. Αισθανόσασταν πως δεν σας καταλάβαιναν. Καταφεύγατε στη φαντασίωσή σας, αναζητώντας μια παρέα εκεί. Η πραγματικότητα ήταν επώδυνη γιατί ως παιδί δεν μπορούσατε να καταλάβετε ότι οι γονείς σας δυσκολευόντουσαν να επικοινωνήσουν με τις ανάγκες τους, για αυτό και δεν μπορούσαν να συναισθανθούν τις δικές σας. Νιώθατε ότι δεν αξίζατε αρκετά ώστε να έχετε την προσοχή των άλλων.

Μεγαλώνοντας, μάθατε να εμπιστεύεστε μοναχά τον εαυτό σας. Στην αλληλεπίδρασή σας με την πραγματικότητα που ζείτε φοβάστε ότι θα συμβεί κάτι που θα σας κάνει να κλειστείτε για μια ακόμα φορά. Αυτό συμβαίνει γιατί ενώ χρειάζεστε να δείτε τον εαυτό σας στον κόσμο, να νιώσετε ότι έχετε μια θέση εκεί, τον κοιτάτε με φόβο και ανάγκη να σας επιβεβαιώσει κάποιος ότι αξίζετε να έχετε μια θέση, τη συγκεκριμένη που έχετε στο μυαλό σας και ίσως μια εξιδανικευμένη θέση. Επειδή φυσικά αυτό δεν συμβαίνει ματαιώνεστε και αποσύρεστε. Σε άλλες περιπτώσεις γίνεστε απαιτητική -ός και επειδή το αίτημά σας δεν μπορεί να βρει ανταπόκριση, μια που είναι ένα αίτημα εξάρτησης και προσδοκίας, αισθάνεστε απογοήτευση και ματαίωση.

Όταν αισθανόμαστε ότι έχουμε μια θέση στον κόσμο, ότι ανήκουμε εδώ, αναζητάμε σημεία σύνδεσης. Επιλέγουμε τη μοναχικότητα για να σχεδιάσουμε, να δημιουργήσουμε, να ανακαλύψουμε τρόπους να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες μας.

Η μοναξιά είναι φυγή από την πραγματικότητα. Η μοναχικότητα είναι σύνδεση με αυτήν. Στη μια περίπτωση νιώθετε μόνη -ος, με αρνητικά συναισθήματα, στην άλλη αισθάνεστε καλά με τον εαυτό σας γνωρίζοντας πως το δικαιούστε. Στη μια περίπτωση νιώθετε ενοχές, στην άλλη κατανοείτε και νιάζεστε τον εαυτό σας. Στη μια περίπτωση νομίζετε πως οι άλλοι δεν σας καταλαβαίνουν, πως αυτό που είστε και κάνετε δεν αξίζει, ότι δεν θα βρει την ανταπόκριση που έχετε ανάγκη, ενώ στην άλλη νιώθετε εμπιστοσύνη.

Σπάνια ζητάτε βοήθεια κι όταν σας την προσφέρουν, κάποιο ψεγάδι προσπαθείτε να βρείτε, γιατί αυτή η βοήθεια σας φέρνει σε επαφή με επώδυνα συναισθήματα που νιώσατε όταν ήσασταν μόνος σας. Κάθετί διαφορετικό σας βγάζει από την συνήθειά σας.

Άλλες φορές, πάλι, ζητάτε επιτακτικά από τους ανθρώπους σας να είναι μαζί σας, ακόμα κι όταν εκείνοι ανταποκρίνονται. Η μοναξιά σάς συνοδεύει και όταν είστε μαζί τους, όσο κοντά σας κι αν τους αισθάνεστε, δεν μπορείτε να αποχωριστείτε κάτι που έχετε μάθει να ζείτε με αυτό. Η μοναξιά έχει γίνει ένα ρούχο που σας περιβάλλει και με αυτό συνομιλείτε, ακόμα κι όταν οι άνθρωποι σας σάς ζεσταίνουν με τα λόγια, τα συναισθήματα και τις πράξεις τους. Στην πραγματικότητα αυτό που κάνετε είναι ότι προβάλετε σε εκείνους αυτό που νιώθετε μέσα σας. Νιώθετε μόνοι, αδύναμοι να απορροφήσετε το ενδιαφέρον τους και νομίζετε πως εκείνοι σας προκαλούν αυτό το συναίσθημα ενώ είναι δικό σας.

Ενώ, κάποιες άλλες φορές, όταν οι άνθρωποι δεν σας δίνουν την προσοχή που χρειάζεται μια σχέση για να καρπίσει, δικαιολογείτε τις συμπεριφορές τους, πιστεύοντας πως αγάπη είναι ένας μοναχικός δρόμος, όπου ένας άνθρωπος προσπαθεί κι όταν δεν παίρνει αυτό που δίνει, φαντασιώνεται κάτι ανύπαρκτο, χωρίς να παραπονιέται.

Αν ως παιδί μάθατε στη μοναξιά, ελάτε κοντά στον εαυτό σας. Μάθετε να τον ακούτε, να τον συντροφεύετε αληθινά. Κάθε φορά που απομακρύνεστε από τους ανθρώπους που ανταποκρίνονται συναισθηματικά κάνετε, ένα αντίλογο μαζί σας και παραμείνετε όπου σας θέλουν. Κάθε φορά που μένετε σε καταστάσεις όπου η αγάπη υπάρχει μοναχά στη φαντασίωσή σας, όπου η ανταπόκριση είναι μηδαμινή, κατεβείτε από το συννεφάκι που έχετε μάθει να είστε και πάρτε δυναμικές αποφάσεις για τον εαυτό σας και τη ζωή σας.

Η μοναχικότητα είναι γόνιμη γιατί σε αυτήν συνομιλείτε με τον εαυτό σας δημιουργικά. Ερχόμενος κοντά με τον εαυτό σας, έρχεστε πιο κοντά με τους άλλους. Η μοναξιά όμως είναι ένα άλλοθι για να αποφεύγετε την αλήθεια σας. Για να κρύβεστε από τον εαυτό σας. Για να αποφεύγετε ανθρώπους και συνθήκες που σας φέρνουν κοντά με τις ικανότητές σας. Για να κάνετε φανταστικούς διαλόγους αποφεύγοντας την πραγματικότητα, αποφεύγοντας τη ζωή.

Αγγελική Μπολουδάκη – Ειδικός Ψυχικής Υγείας