«Ουδέν κακόν αμιγές καλού» όπως και «ουδέν καλόν αμιγές κακού»
30 Απριλίου 2024
Πως καταλαβαίνετε ότι αντιμετωπίζετε καλύτερα το τραύμα σας;
8 Μαΐου 2024

Ευελιξία και δεκτικότητα

Προγραμματίζουμε κάτι, όπου όμως δεν οργανώνεται με τρόπο που να είναι ικανοποιημένοι όλοι. Αλλάζουν τα σχέδια και κάποιοι πρέπει να προσαρμοστούμε στην αλλαγή.

Τι συμβαίνει όμως όταν έχουμε κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μας και αυτό δεν πραγματοποιείται; Έρχεται ο φόβος της απόρριψης και επηρεάζει τα συναισθήματα, τις σκέψεις μας, τα λόγια και τη συμπεριφορά μας.

-Δεν ακούστηκε η δική μου γνώμη; Γιατί γίνεται η αλλαγή τελευταία στιγμή; Γιατί πρέπει να συμμορφωθώ εγώ σε αυτήν την αλλαγή;

Όταν καταλαβαίνεις πως οι άλλοι δεν θέλουν να επικρατήσουν ούτε να σε εκμεταλλευτούν, η αλλαγή είναι καλοδεχούμενη. Όταν νοιάζονται για τα συναισθήματά σου, όταν υποχωρείς δεν αρνιέσαι την επιθυμία σου. Θα πραγματοποιηθεί η δική σου επιθυμία την επόμενη φορά. Όταν οι ανάγκες σου υπολογίζονται και για τα συναισθήματά σου αισθάνεσαι το ενδιαφέρον που αξίζεις, ακόμα κι αν εκείνη τη στιγμή δεν γίνεται αυτό που θέλεις, ο συμβιβασμός που κάνεις σου δίνει χαρά.

Όταν εκφράζεις τις σκέψεις σου με ειλικρίνεια και ευγένεια και ακούγεσαι, ο συμβιβασμός ενώνει.

Ο φόβος της απόρριψης έχει την πηγή του στην παιδική ηλικία, όπου λόγω των βιωμάτων σου, στην πορεία της ζωής σου έδινες την ενέργειά σου χωρίς να εξετάζεις αν η ανταπόκριση που λάμβανες σου δημιουργούσε πληρότητα. Νόμιζες πως αν έδινες όλη σου την ενέργεια ο άλλος θα άλλαζε, κάτι που σε άδειαζε και σου προκαλούσε αισθήματα πικρίας και αδικίας.

Όταν συνειδητοποιείς ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε τις συμπεριφορές των άλλων, παρατηρείς την ικανότητά να ανταποκρίνονται με έγνοια και ειλικρίνεια.

Όταν δίνεις όση ενέργεια μπορείς, νιώθεις πληρότητα. Κάθε φορά που προσφέρομε περισσότερα από όσα μπορούμε, νιώθουμε πικρία, που όμως αυτό το συναίσθημα δεν θα έβρισκε χώρο αν είμαστε σε επαφή με τις ανάγκες μας και τις σεβόμαστε.

Όταν επικοινωνείς τα συναισθήματά και τις ανάγκες σου με ευγένεια, πολλοί άνθρωποι θα σε ακούσουν. Όταν υπάρχει σεβασμός και οι ανάγκες σου υπολογίζονται, νιώθεις ευγνωμοσύνη.

Ας είμαστε ευέλικτοι και δεκτικοί στο ενδιαφέρον, στην έγνοια, στη δοτικότητα. Ας δίνουμε μέχρι εκεί που μπορούμε, εκφράζοντας τα συναισθήματα και τις ανάγκες μας. Όταν απογοητευόμαστε, ας προσπαθούμε να αναζητήσουμε άλλες πηγές, αντλώντας ασφάλεια πρώτα από όλα από μέσα μας.

Και η εμμονή με τις αρνητικές συμπεριφορές των άλλων, τι είναι; Η προσπάθεια μας να βάλουμε τα όριά μας, με θυμό, με φόβο, με τρόμο, όπου όταν δίνουμε έμφαση στον αυτοσεβασμό μας δεν κάνουμε καμία διαπραγμάτευση. Όταν σεβόμαστε τον εαυτό μας δεν ασχολούμαστε με αρνητικές συμπεριφορές, γιατί αφενός δεν τις επιλέγουμε, αφετέρου κοιτάμε σε ό,τι μας δίνει και του δίνουμε.

Να αναγνωρίζουμε και να εκτιμάμε εκείνες τις πράξεις που κάνουν άνθρωποι που εκτιμάμε και μας εκτιμούν, που φανερώνουν ότι μας υπολογίζουν στη ζωή τους. Όταν υπάρχει σεβασμός και ευγένεια, ας δημιουργούμε χώρο για να χωρέσουμε τη δική τους διαφορετικότητα, τον δικό τους τρόπο να ικανοποιούνται οι ανάγκες τους.

Αγγελική Μπολουδάκη