Τι σημαίνει, άραγε, είμαι ο εαυτός μου;
20 Ιανουαρίου 2019
Όρια
25 Ιανουαρίου 2019

Η εκτίμηση και η επιβεβαίωση στις σχέσεις

Όταν υπολογίζουμε την αξία μας, νιώθουμε σημαντικοί. Εάν εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας, αντιμετωπίζουμε τη δυσπιστία μέσα μας, κάτι που απελευθερώνει κάθε ίχνος εξάρτησης και μας κάνει να νιώθουμε δύναμη. Απεξαρτώμαστε όταν συμφιλιωνόμαστε με το αίσθημα αυτονομίας μας και τη ντροπή ή την αμφιβολία που νιώθουμε τις αντιμετωπίζουμε. Αισθανόμαστε δυνατοί να νιώθουμε και πράττουμε σύμφωνα με τα συναισθήματά μας. Τολμάμε στη φαντασία μας όταν την ενοχή τη μετατρέπουμε σε πρωτοβουλία, κάτι που μας βοηθά στην ανεξαρτησία μας. Κάθε αίσθημα κατωτερότητας το μετατρέπουμε σε εργατικότητα και βασιζόμαστε στην αλληλεξάρτηση. Αναγνωρίζουμε τους ρόλους μας και βρίσκουμε την ταυτότητά μας, κάτι που μας βοηθά στην αναγέννηση μας και ενισχύει το αίσθημα να ανήκουμε όπου θέλουμε, όπως και της οικειότητας που καλλιεργούμε στις σχέσεις μας με του άλλους.

Όταν εκτιμάμε τον εαυτό μας, συνδεόμαστε με κατανόηση, αποδοχή και σεβασμό, δεσμευόμαστε με συνέπεια και συνέχεια, νιώθουμε υπεύθυνοι και οι επιλογές μας αποτελούν προτεραιότητά μας. Επιλέγουμε ανθρώπους που η διαφορετικότητά μας μας ενώνει γιατί ο τρόπος που συνδεόμαστε και δεσμευόμαστε είναι κοινός. Οι προτεραιότητες που βάζουμε, ο κοινός στόχος που έχουμε, η κοινή προοπτική μας ενώνει. Και ενώ εκπληρώνει ο καθένας τους δικούς του στόχους, ο τρόπος που το κάνει βοηθά και τον άλλον όπως και τη σχέση να αναπτυχθεί σε ένα κλίμα ασφάλειας και εμπιστοσύνης.

Ένας άνθρωπος έχει ανάγκη από επιβεβαίωση όταν δεν εκτιμά αρκετά τον εαυτό του. Ο άλλος γίνεται ένα μέσο που θα λειτουργήσει συμπληρωματικά στην αυτοπεποίθησή του. Δεν σέβεται τις ανάγκες του άλλου, γιατί εξαρτάται από τον άλλον νομίζοντας πως θα του ικανοποιήσει τις δικές του ανάγκες. Ετεροκαθορίζεται και δεν μπορεί να λειτουργήσει αυτόνομα. Δεν είναι στο κέντρο του, αλλά μεταφέρεται συνεχώς στο κέντρο του άλλου, ικανοποιώντας τις ανάγκες που νομίζει πως έχει ο άλλος, με τον τρόπο που θα ήθελε ο ίδιος χωρίς να ρωτά τον άλλον άνθρωπο αν αυτός ο τρόπος τον καλύπτει, προσπαθώντας έτσι να σταθεροποιήσει το είναι του. Ενα παιδί μέσα του χρειάζεται την επιβεβαίωση γιατί δεν νιώθει σίγουρος για τον εαυτό του, όπως και για την αξία του. Προσπαθεί να αποκαταστήσει την εικόνα του στον καθρέφτη του μέσω των άλλων.

Εκτιμώντας τον εαυτό μας, αναγνωρίζουμε τι θέλουμε στη ζωή μας. Ποιες είναι οι αξίες μας, οι προσωπικοί μας στόχοι, ποια είναι τα πιστεύω μας για τη συντροφικότητα, πως έχουμε ανάγκη να νιώθουμε για να αισθανόμαστε σε σύνδεση με το είναι μας. Με τους ανθρώπους που συναντιόμαστε, ορίζουμε με τον ίδιο τρόπο την ασφάλεια που έχει ανάγκη να νιώθει ο καθένας, όπως και την έννοια της συντροφικότητας. Έχουμε ένα κοινό όραμα για τη ζωή και την ίδια ευαισθησία. Οι διαφορετικότητες κατανοούνται γιατί υπάρχουν κοινές βάσεις και θεμέλια. Η σχέση βοηθά και τους δυο να αναπτυχθεί ο καθένας στον δικό του τομέα, γιατί όσο αναπτύσσονται, το ενδιαφέρον τους είναι στραμμένο στη σχέση.

Όταν όμως δεν έχετε επιβεβαιώσει τον εαυτό σας, επιλέγετε ανθρώπους που επιβεβαιώνουν αυτό που χρειάζεστε κάθε φορά να επιβεβαιωθεί. Αν, για παράδειγμα, χρειάζεστε να τονώσετε ένα χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σας,  επιλέγετε ανθρώπους που έχουν αυτό το χαρακτηριστικό, νομίζοντας πως μέσα από εκείνους αυτό το χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σας θα αναδειχτεί, οπότε θα αισθανθείτε σημαντικοί. Αυτό που σας στρέφει σε εκείνους είναι η ανάγκη σας να έρθετε σε επαφή με τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς σας αλλά το κάνετε με λάθος τρόπο. Με αυτόν τον τρόπο δεν παρατηρείτε αν έχετε κοινά για να συνδεθείτε όπως και αν η σχέση σας αναπτύσσει.

Όταν έχετε ανάγκη από επιβεβαίωση, εξαρτάστε. Στις σχέσεις σας δεν παρατηρείται πως εξελίσσεται ο άλλος άνθρωπος στον δικό του δρόμο αλλά πόσο εξαρτάται από σας, ακόμα και αν παραμένει στάσιμος στο δικό του όραμα ζωής. Δεν σας ενδιαφέρει αν ο άλλος σέβεται τον εαυτό του, αν βάζει προτεραιότητες, αν υπολογίζει την αξία του, την αξία των άλλων ανθρώπων, αν επιλέγει την αλήθεια και την ακεραιότητα στη ζωή του, αλλά πόσο σας φροντίζει σαν μικρό παιδί. Δεν αξιολογείτε αν αναπτύσσεστε στις σχέσεις σας, αν διευρύνεται το πνεύμα σας από την επικοινωνία, αλλά πόσο εξαρτάται ο ένας από τον άλλον, ακόμα κι αν υποτιμάτε ο ένας τον άλλον, υποβαθμίζετε την εξέλιξή σας, ανταγωνίζεστε και φθονείτε.

Έχοντας ανάγκη για επιβεβαίωση, προσπαθείτε να διορθώσετε ή να καθοδηγήσετε τον άλλον άνθρωπο, ενώ εκτιμώντας τον εαυτό σας παρατηρείτε τη ροή που υπάρχει στις πράξεις σας όπως και στις πράξεις του άλλου, όπου η εκτίμηση και των δυο σας σας ελευθερώνει και σας δεσμεύει.

 Μια σχέση εκτίμησης μας κάνει να αγαπάμε ουσιαστικά τον εαυτό μας, ενώ μια σχέση όπου ο ένας δεν σέβεται τις ανάγκες του άλλου, μας αναλώνει σε ερωτηματικά που μας αποσπούν από το σεβασμό στον εαυτό μας, τη δημιουργικότητά μας, τη σχέση μας με τους άλλους ανθρώπους. Η αμοιβαιότητα στην ανταπόκριση, ο σεβασμός στις ανάγκες για συντροφικότητα τονώνει την αυτοεκτίμησή μας, τη διαύγεια του πνεύματός μας.

Όταν έχουμε ανάγκη για επιβεβαίωση, εκφράζουμε ανώριμα αιτήματα για προσοχή. Όταν εκτιμάμε τον εαυτό μας, εκφράζουμε ώριμα αιτήματα για σχέση, όπου αυτά που ζητάμε τα δίνουμε. Η ευγνωμοσύνη που αισθανόμαστε μας συνδέει και μας αναπτύσσει.

Αγγελική Μπολουδάκη