Όταν αποδέχεσαι τον εαυτό σου μόνο χαρά μπορείς να νιώσεις, γιατί αυτό που είσαι αναγνωρίζεται και εκτιμάται από σένα
4 Ιουνίου 2018
Ζήσε
7 Ιουνίου 2018

Η καρδιά πονάει όταν μεγαλώνει

Δημιουργείς, πετυχαίνεις, νιώθεις ικανοποίηση με τον εαυτό σου. Αγαπάς και αγαπιέσαι.  Κι όμως νιώθεις δυσφορία, λύπη, πόνο κάποιες φορές. Σαν να μην μπορείς να τα χωρέσεις όλα αυτά.

Ενοχοποιείς τη μια ή την άλλη κατάσταση. Ψάχνεις να βρεις ψεγάδια σε σένα, σε αυτά που κάνεις, σε αυτά που ζεις.

Η θλίψη είναι γόνιμη, νιώθεις να σε ανοίγει, η λύπηση όμως και ο πόνος σε εξαντλούν.

Η θλίψη έρχεται να σου θυμίσει την πραγματικότητα. Ότι υπήρξαν πράγματα στη ζωή σου που δεν τα έζησες όπως ήθελες. Το να καταφεύγεις σε μια τυφλή αισιοδοξία, προσπαθώντας να πείσεις τον εαυτό σου ότι δεν πειράζει, δεν σε λυτρώνει. Όταν επιτρέψεις στον πόνο να υπάρξει, να γίνεις ένα με εκείνον, δεν τον φοβάσαι. Τον καλωσορίζεις γιατί χωρίς αυτόν θα επαναλάβεις ό,τι έκανες στο παρελθόν. Δέχεσαι την πραγματικότητα χωρίς να σε επικρίνεις, χωρίς να σε αμφισβητείς. Τη δέχεσαι με όλα τα μαθήματά της. Δεν γνώριζες κι έμαθες, δεν μπορούσες και τα κατάφερες, δεν πίστευες αλλά τώρα εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου, επέλεγες με γνώμονα την ανάγκη σου, τώρα όμως επιλέγεις με εμπιστοσύνη στην επιθυμία σου.

Ο πόνος και η θλίψη είναι διαφορετικά από την λύπηση. Λύπηση νιώθεις όταν επικρίνεις τον εαυτό του, όταν νιώθεις ενοχές, νομίζοντας ότι  θα έπρεπε να είχες προλάβει, να είχες ελέγξει, να είχες αποφύγει. Σαν να διατηρείς ένα μικρό μάγο μέσα σου που λέει “όσο εγώ πιστεύω πως μπορώ να αλλάξω το παρελθόν μου, θα αποφύγω τις συνέπειες του”. Όταν όμως δεν κρυφτείς από αυτές τις συνέπειες αλλά τις δεχτείς, συνειδητοποιείς ότι γνωρίζοντας εξοπλίζεσαι. Μαθαίνεις και χάρη σε αυτήν την γνώση κάνεις την αγάπη μέσα σου καλύτερη, ποιοτικότερη. Όταν συνειδητοποιείς ότι δεν σε εκτιμούσες αρκετά και το αποδεχτείς, στο σήμερα δέχεσαι μόνο ό,τι είναι ισότιμο της αξίας σου.

Όταν σε κατανοείς και σε νιώθεις, ο πόνος μαλακώνει. Προστατεύεις και φροντίζεις τον εαυτό σου. Προσέχεις τις επιλογές σου. Δεν προσπαθείς να ελέγξεις αλλά ανοίγεσαι σε ό,τι σε ανοίγει στον εαυτό σου, στις βαθύτερες επιθυμίες σου. Ζητάς με ευκολία αυτό που θέλεις και καταλαβαίνεις αν μπορούν να στο δώσουν. Χαίρεσαι με τη δημιουργικότητά σου, με τις επιτυχίες σου, με την αγάπη μέσα σου και ολόγυρά σου. Καλοδέχεσαι το καινούργιο, το εμπιστεύεσαι γιατί γνωρίζεις τι θέλεις και τι δεν θέλεις.  Νιώθεις ευγνωμοσύνη για ό,τι βίωσες στο παρελθόν συνειδητοποιώντας ότι αυτό που είσαι ενισχύθηκε χάρη σε αυτό. Όταν πάρεις τις προσδοκίες σου, βλέπεις ότι αυτό που μπορούσαν να σου δώσουν οι εμπειρίες σου στο έδωσαν. Εκτιμάς το καλό που σου συμβαίνει σήμερα σαν μοναδικό και πολύτιμο. Αγαπώντας αυτό που είσαι νιώθεις ασφάλεια και εμπιστοσύνη με σένα, με τον ενωμένο σου εαυτό.

Αγγελική Μπολουδάκη – Ειδικός Ψυχικής Υγείας