Ζήσε
7 Ιουνίου 2018
Αγάπη δίχως λόγια
10 Ιουνίου 2018

Κατανοώ ή δικαιολογώ;

Κατανοείς έναν άνθρωπο, που έχει μια συμπεριφορά με την οποία δεν συμφωνείς, όταν τον νιώθεις. Όταν τον καταλαβαίνεις συναισθηματικά, χωρίς να τον επικρίνεις ή να τον καταδικάζεις. Όταν συνειδητοποιείς ότι όλοι μας κινούμαστε από υποσυνείδητα κίνητρα και αυτά αποφασίζουν για τις πράξεις μας. Όταν αντιλαμβάνεσαι ότι αυτή η συμπεριφορά δεν σε απειλεί γιατί εσένα δεν σου ταιριάζει. Όταν δεν επηρεάζεσαι από συμπεριφορές άλλων γιατί γνωρίζεις τι θέλεις και τι δε θέλεις. Όταν αποδέχεσαι τα λάθη σου και μαθαίνεις από τα μαθήματά σου. Όταν συνειδητοποιείς ότι ‘αποστολή’ σου εδώ είναι να μοιραστείς, να συνδεθείς, να επικοινωνήσεις και όχι να αλλάξεις τους άλλους. Όταν απαλάσσεσαι από τον έλεγχο του εαυτού σου να σε πιέζεις για την αλλαγή και σέβεσαι τον χρόνο που χρειάζεσαι. Όταν βλέπεις την πραγματικότητα όπως είναι, χωρίς προσδοκίες, χωρίς εξιδανικεύσεις, χωρίς υποτιμήσεις.

Κατανοείς τον άλλον άνθρωπο δεν σημαίνει ότι δικαιολογείς κάθε συμπεριφορά ως σωστή, αλλά ότι κατανοείς τον εαυτό σου και σέβεσαι ότι ο άλλος άνθρωπος είναι μια μοναδική προσωπικότητα, που η διαφορετικότητά του δεν σε απειλεί, γιατί αυτό που θέλεις σου είναι ξεκάθαρο.

Δικαιολογείς τις συμπεριφορές του άλλου ως σωστές, ακόμα και εκείνες με τις οποίες δεν συμφωνείς, λέγοντας ότι τον αποδέχεσαι, όταν έχεις μάθει σε ένα υποτακτικό τρόπο συμπεριφοράς. Όταν νιώθεις ένοχος  στη σκέψη ότι έχεις το δικαίωμα να σκέφτεσαι και να πράττεις διαφορετικά και να εκφράζεις τις αλήθειες σου για όλα εκείνα που δεν συμφωνείς. Όταν πιστεύεις πως αγάπη είναι να ακολουθείς παθητικά και όχι να συνοδοιπορείς, εκτιμώντας αυτά που βοηθούν τη σχέση σας και εκφράζοντας καθαρά ότι την εμποδίζουν. Δικαιολογείς τις συμπεριφορές του άλλου όταν τον αφήνεις να πιστεύει ότι συμφωνείς με όλα όσα κάνει, γιατί θέλεις να αποκομίσεις κάτι από εκείνον ή όταν φοβάσαι την απόρριψη ή την εγκατάλειψη. Δικαιολογείς τις συμπεριφορές, όταν δεν έχεις μάθει να είσαι ο εαυτός σου. Δικαιολογείς όταν έχεις μάθει ότι ενδιαφέρον είναι να μη μοιράζεσαι τις αλήθειες σου με τους ανθρώπους σου ή το κάνεις με επιθετικό ή με επικριτικό τρόπο και στη συνέχεια οι συμπεριφορές σου επηρεάζονται από τις ενοχές σου.

Κατανοείς τον άνθρωπο είτε συμφωνείς με τις συμπεριφορές του είτε όχι, όταν σέβεσαι και εκτιμάς τον εαυτό μου. Δικαιολογείς τη συμπεριφορές του, ακόμα κι εκείνες που έχουν αρνητικό αντίκτυπο σε σένα, όταν αμφιβάλεις για τον εαυτό σου, όταν έχεις μάθει σε ένα ενοχικό τρόπο σκέψης, όταν πιστεύεις πως δεν αξίζεις, όταν νομίζεις πως διακριτικότητα είναι να κρύβεις όσα θέλεις να πεις ‘κάτω από το χαλί’, όταν λες αυτά που πιστεύεις με επιθετικότητα νομίζοντας πως ο άλλος άνθρωπος πρέπει να προσαρμοστεί σε αυτά που λες και στη συνέχεια από ενοχές υποτάσσεσαι, όταν με παντοδυναμικό τρόπο θες να αλλάξεις τους άλλους και δικαιολογείς, γιατί ενδόμυχα πιστεύεις ότι με αυτόν τον τρόπο θα αλλάξουν, όταν καταφεύγεις στη φαντασίωση θέλοντας να πλάσεις μια πραγματικότητα στα μέτρα σου, από φόβο να αναμετρηθείς με την πραγματικότητα στην οποία ζεις.

Κατανοώ τον άλλον άνθρωπο γιατί κατανοώ εμένα, δικαιολογώ τις συμπεριφορές, με τις οποίες δεν συμφωνώ, γιατί δεν αναλαμβάνω την ευθύνη του εαυτού μου να μάθω από τα λάθη μου και να μην τα επαναλάβω. Δεν αναλαμβάνω με υπεύθυνο τρόπο τον εαυτό μου, ώστε να διακρίνω ποιο είναι το σωστό για μένα και ποιο όχι και να επιμείνω σε ό,τι με αφορά.

Κατανοώ τον άλλον άνθρωπο όταν συνδέομαι με τον εαυτό μου, με την ευθύνη μου και επομένως με τον άλλον άνθρωπο ουσιαστικά. Η δικαιολογία δεν είναι ‘γενναιοδωρία’ προς τον άλλον, αλλά τσιγκουνιά, γιατί όταν κρυβόμαστε από τον εαυτό μας, συνδεόμαστε με το ψέμα μας προκειμένου αυτό να συντηρηθεί για λόγους που είτε γνωρίζουμε είτε όχι. Κι όταν συνδεόμαστε με το ψέμα μας με τους ανθρώπους μας, η σχέση μόνο αληθινή δεν μπορεί να είναι.

Κατανοώ και δεν δικαιολογώ, όταν συνειδητοποιώ, παρόλο που μπορεί να μη μου αρέσει, ότι κάθε φορά που δικαιολογώ μια αρνητική συμπεριφορά είναι γιατί θέλω να κρύψω μια ή περισσότερες αλήθειες από τον εαυτό μου. Δικαιολογώ την αρνητική συμπεριφορά του άλλου ανθρώπου, γιατί είτε επικρίνω τον εαυτό μου για συμπεριφορές δικές μου που δεν μου αρέσουν και κινούμαι κάτω από βάρος μιας ενοχής είτε αρνούμαι να αναλάβω μια πολύ δυναμική πλευρά μου και να την εξελίξω και καθετί που με απομακρύνει από αυτήν με δελεάζει.

Κατανοώ όταν αγκαλιάζω κάθε πλευρά μου, κάθε βίωμά μου, με δέχομαι ολοκληρωτικά εκτιμώντας την αξία μου και αναλαμβάνω υπεύθυνα την ευθύνη του εαυτού μου.

Αγγελική Μπολουδάκη – Ειδικός Ψυχικής Υγείας