Αρχοντιά
18 Οκτωβρίου 2019
Να εμπιστεύεσαι το δικό σου βλέμμα για σένα
20 Οκτωβρίου 2019

Η αλήθειά μας μέσα από τις ταυτίσεις μας

Όταν ήμασταν παιδιά, ταυτιστήκαμε με εικόνες για τον εαυτό μας. Με συναισθήματα. Με σκέψεις που μας προσδιόρισαν. Με πεποιθήσεις που άλλοτε μας εξέφραζαν και άλλοτε όχι. Με προσδοκίες και απαιτήσεις από τον εαυτό μας. Με συναισθηματικά χρέη που νομίσαμε ότι έπρεπε να αναλάβουμε. Με την ανάγκη μας να υλοποιήσουμε όνειρα που δεν ήταν δικά μας από φόβο ότι δεν θα ήμασταν αγαπητοί αν δεν το κάναμε.

Ολόκληρη η αίσθηση του εαυτού μας επενδύθηκε εκεί. Ο πόνος ή ο φόβος ή ο θυμός έγιναν αναπόσπαστα κομμάτια του εαυτού μας. Προσκολληθήκαμε σε αυτά.

Πώς να αποταυτιστούμε, όταν επενδύσαμε δίνοντας αξία σε αυτές τις ταυτίσεις;

 Ως παιδιά αναζητούσαμε τρόπους να ορίσουμε τη δική μας ταυτότητα. Κάθε έντονο συναίσθημα, σκέψη, προσδοκία, αποτέλεσε μέρος της ταυτότητάς μας, ταυτιστήκαμε με αυτό. Κάθε τι που επαναλαμβάνεται εκλαμβάνεται σαν πραγματικότητα.

 Και η αλήθεια μας παραμερίστηκε.

Αν αμφέβαλες για την αξία σου, ταυτίζεσαι με την αμφιβολία. Λες «Δεν μπορώ να σε εμπιστευτώ, δεν εμπιστεύομαι ούτε εμένα». Δεν επικεντρώνεσαι στην αξία σου ώστε να δικαιώνεσαι από τις επιλογές σου. Όταν πάψεις να  αναζητάς την εμπιστοσύνη σου αλλού, πιστεύεις στην αξία και στις ικανότητές σου, πιστεύεις στις πράξεις των άλλων.

Αν βίωσες αποτυχία, ταυτίστηκες με την αποτυχία. Όταν δεν περιμένεις κάτι έξω από σένα για να σε δικαιώσει, εκτιμάς τις μικρές νίκες που καταφέρνεις καθημερινά και σε επιβραβεύεις. Δεν νιώθεις αποτυχημένος γιατί το καθετί μπορεί να αποτελέσει επιτυχία για σένα, αναγνωρίζοντας ότι όλα μπορούν να σε μάθουν.

Αν ταυτίστηκες με την υποταγή, συνειδητοποιείς ότι κάθε φορά που λες στον άλλον ότι γίνεται πάντα το δικό του, εκφράζεις μιαν ανάγκη σου να παραμείνεις σε μια στάσιμη κατάσταση. Όταν αναλαμβάνεις ενεργητική θέση, δεν εκφράζεις παράπονα και κατηγορίες αλλά επιθυμίες και ανάγκες.

Αν ταυτίστηκες με τη συναισθηματική στέρηση, αμφιβάλλεις, νομίζοντας ότι δεν θα σου δώσουν ποτέ την αγάπη που χρειάζεσαι. Συνειδητοποιώντας ότι μπορείς να συνδεθείς με τους άλλους, εκτιμώντας τα δικά σου όρια και των άλλων, εκτιμάς καθετί που νιώθεις στις αλληλεπιδράσεις σου με τους άλλους. Το καθετί μπορεί να σε κάνει να νιώσεις, ακόμα και ένα ζωάκι που αγαπάς, ένα φυτό που φροντίζεις καθημερινά, ένας άγνωστος άνθρωπος τον οποίο χαιρετάς με εγκαρδιότητα.

Αν ταυτίστηκες με την εξάρτηση, νομίζεις ότι δεν μπορείς να τα καταφέρεις μόνος σου. Η ελευθερία σου σε αναστατώνει ή την επιδιώκεις με μανία. Η αυτονομία του άλλου σε αγχώνει. Συνειδητοποιώντας την ταύτισή σου, αισθάνεσαι ικανοποίηση που τα καταφέρνεις σε μικρούς ή σε μεγαλύτερους στόχους που βάζεις. Το καθετί αποτελεί μια πρόκληση για να σε ενδυναμώσει, ώστε να απελευθερωθείς από την εξάρτηση και να ανακαλύψεις την ελευθερία στον τρόπο που δίνεσαι και δέχεσαι.

Η συνήθεια κάνει την ταύτιση να επικρατεί. Ο φόβος μήπως αποταυτιστείς δημιουργεί αντιστάσεις, γιατί χάνεις μέρος της ταυτότητάς σου. Προτιμάς έναν δυστυχισμένο εαυτό από ένα εαυτό που δεν γνωρίζεις.

Όταν επικρατούν οι αρνητικές ταυτίσεις, δεν εκτιμάς τον εαυτό σου, αναζητάς επιβεβαίωση, φοβάσαι να τολμήσεις ή τολμάς σε ό,τι δεν σε εκφράζει.

Όταν είσαι προσκολημένος σε μια αρνητική εικόνα εαυτού, κυριαρχούν οι φόβοι. Φτιάχνεις ένα τείχος, προσπαθώντας να διαφυλάξεις ότι νομίζεις για αλήθεια, με αποτέλεσμα να κλείνεσαι σε αυτό, να κινείσαι μόνο μέσα σε αυτό, από φόβο ότι αλλιώς θα χαθείς ολοκληρωτικά.

Συνειδητοποιώντας τι κάνεις, σου είναι πιο εύκολο να απεξαρτηθείς από μια εικόνα που δεν σε εκφράζει και να ανακαλύψεις τη χαρά που σε κάνει να νιώθεις η εμπιστοσύνη, η ελευθερία, το δόσιμό σου σε ό,τι αγαπάς. Όταν ανακαλύπτεις την αλήθεια σου, ανακαλύπτεις ένα καινούργιο κόσμο, το δικό σου κόσμο. Νιώθεις ότι ανήκεις σε αυτόν, ότι είσαι ένα με αυτόν. Σέβεσαι τα όνειρά σου, τη δύναμή σου να τα υλοποιήσεις. Πιστεύεις στις δυνατότητές σου. Ενώνεσαι με κάθε εμπειρία ζωής βλέποντάς την όπως είναι, εκτιμώντας την για αυτό που είναι, γιατί το καθετί που ζεις είναι ζωή όταν του δίνεις ζωή και δέχεσαι από αυτό.

Αγγελική Μπολουδάκη