Ο ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ στα….κορωνοϊικά!
14 Μαρτίου 2020
Συμβουλές για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού
15 Μαρτίου 2020

Μαθήματα από τις εμπειρίες

Κάθε γεγονός στη ζωή μας μπορεί πραγματικά να μας διδάξει πολλά και να μας βοηθήσει να αναπτυχθούμε ως άνθρωποι.

Η συνειδητοποίηση της δύναμης και της αδυναμίας μας, της ανθεκτικότητάς μας και της ευαλωτότητάς μας, γίνεται μέσα από τις εμπειρίες μας.

Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τα γεγονότα, μπορούμε όμως να διαχειριστούμε τα συναισθήματα μας και τις σκέψεις μας στα γεγονότα που μας συμβαίνουν.

Κάθε φορά που νοηματοδοτούμε μια εμπειρία, που της δίνουμε το νόημα που έχει, θυμόμαστε ότι η ζωή είναι μια διαδικασία συνεχούς μάθησης και ανάπτυξης. Κάθε γεγονός μπορεί να μας βοηθήσει να εξελιχθούμε ως άνθρωποι, να βρούμε βαθύτερη σημασία στη ζωή μας, να συνδεθούμε ουσιαστικά.

Κάθε εμπειρία αντανακλά μια πλευρά μας που επιβεβαιώνει την ωρίμασή μας ή αντανακλά την ανάγκη μας για περαιτέρω ανάπτυξη. Αξιοποιώντας τα μαθήματα ζωής, ωριμάζουμε, ερχόμαστε σε επαφή με αυτό που είμαστε πραγματικά.

Κι όμως, πόσες φορές, όταν βιώναμε γεγονότα στη ζωή μας, αναλωθήκαμε σε ερωτηματικά, σε παράπονα, σε επικρίσεις για τον εαυτό μας και τους άλλους, ενώ αυτό που είχαμε ανάγκη ήταν η κατανόησή μας;

Θυμώνουμε, στενοχωριόμαστε, απογοητευόμαστε, γιατί κάτι μας δυσκολεύει να δούμε το δώρο μέσα από το μάθημα. Αν δεν ερχόμαστε σε επαφή με την κάθε αδυναμία, πως θα βλέπαμε τη δική μας αδυναμία να τη βελτιώσουμε;

Κάθε άνθρωπος χρειάζεται ένα καθρέφτισμα να δει αυτό που είναι, τον τρόπο που λειτουργεί, που χρειάζεται να αλλάξει για να σχετίζεται με ποιότητα με τον εαυτό του και με τους άλλους.

Χωρίς τις εμπειρίες δεν θα είχαμε καθρέφτη να επιβεβαιώσουμε αν ο τρόπος που λειτουργούμε μας εκφράζει ή όχι, αν ο τρόπος μας εκφράζει την ευγνωμοσύνη μας ή την απαίτηση μας.

Γιατί, όμως, δεν δίνουμε την ενέργειά μας ώστε να βελτιώσουμε τον τρόπο που αντιδράμε σε διάφορες καταστάσεις, αλλά επικρίνουμε; Αν δεν επικρίνουμε τον εαυτό μας ή τους άλλους, μπορούμε να εξετάσουμε τις ανάγκες μας και τις αδυναμίες μας και να προσπαθήσουμε να αναπτύξουμε τον εαυτό μας και να βελτιώσουμε τις σχέσεις μας.

Όλοι μας, άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο, έχουμε μέσα μας ένα παιδί που δεν έχει μεγαλώσει ακόμα. Αυτό το παιδί είναι άπληστο, απαιτητικό, ζητά από τον άλλον να λειτουργεί με ένα συγκεκριμένο τρόπο για να έχει ένα παράδειγμα να υιοθετήσει. Το να δούμε στην αδυναμία του άλλου τη δική μας αδυναμία, προυποθέτει να αναλάβουμε την ευθύνη να αλλάξουμε τον εαυτό μας. Αν επικρίνουμε τον άλλον, δεν αναλαμβάνουμε την ευθύνη της αλλαγής, της σύνδεσης με τον εαυτό μας και με τους άλλους. Το παιδί που υπάρχει μέσα μας αντιπροσωπεύει τις παιδικές ανάγκες και επιθυμίες που εξακολουθούν να επηρεάζουν τη συμπεριφορά μας ως ενήλικοι. Η αναγνώριση και η αντιμετώπιση αυτών των αναγκών μας βοηθά να κατανοήσουμε βαθύτερα τον εαυτό μας και τους άλλους, ώστε να αναπτύξουμε πιο υγιείς σχέσεις μαζί τους.

Η αλληλεξάρτηση και η αλληλοσυνδεσιμότητα με τους άλλους είναι σημαντικές για την ευημερία μας. Η ικανότητα μας να αξιοποιούμε τις εμπειρίες μας, να μαθαίνουμε από αυτές, μας βοηθά να αντιλαμβανόμαστε τις ανάγκες μας, να συνδεόμαστε ισότιμα, να συνεργαζόμαστε και να συμπορευόμαστε σε κοινές προσπάθειες, προκειμένου να δημιουργούμε πιο υγιείς σχέσεις σε έναν πιο ενωμένο κόσμο. Η ικανότητα μας να μαθαίνουμε από τους άλλους και να εξελισσόμαστε μαζί τους είναι σημαντική για την ανάπτυξη μιας ενωμένης κοινότητας και ενός πιο αλληλέγγυου κόσμου.

Αγγελική Μπολουδάκη