Εκείνο που σε οδηγεί είναι το αίσθημα αξίας σου και ό,τι το καθρεφτίζει
23 Απριλίου 2018
Από την ανάγκη έως την επιθυμία μια αλήθεια δρόμος
26 Απριλίου 2018

Είναι ωραία η αλήθεια σου

Είναι φορές που θέλεις να ελέγξεις τους άλλους, να τους φέρεις στα μέτρα σου, να τους προσαρμόσεις στις ανάγκες σου.

Κάτι μέσα σου σε εμποδίζει να τους δεις καθαρά, να ακούσεις αυτό που θέλουν οι ίδιοι, να δεχτείς τη διαφορετικότητά τους.

Ένας έλεγχος για αυτό πρέπει να είσαι, για αυτό που πρέπει να κάνεις, δεν σε βοηθά να αναγνωρίσεις αυτό που αληθινά είσαι, να εκτιμήσεις αυτό που αληθινά θέλεις. Δεν μπορείς να σεβαστείς τη διαφορετικότητά σου, να υποστηρίξεις τη μοναδικότητά σου με ελεύθερο και ανεξάρτητο τρόπο, γιατί νιώθεις να απειλείσαι κάθε φορά που τολμάς στα δικά σου πιστεύω, στα δικά σου θέλω. Κάθε φορά που δέχεσαι τον εαυτό σου όπως είναι, που ενώνεις κομμάτια μέσα σου, σαν κάτι να παραμένει αποσχισμένο και αυτό το κομμάτι του εαυτού σου σε επικρίνει επειδή φοβάται.

Προσπαθείς να ελέγξεις τους άλλους, γιατί προσπαθείς να ελέγξεις το φόβο σου. Ελέγχοντας εκείνους δεν αφυπνίζεται μέσα σου η αλλαγή την οποία επιθυμείς και φοβάσαι συνάμα. Ελέγχοντας τους τους απαξιώνεις όπως απαξιώνεις και τον εαυτό σου, νομίζοντας πως δεν σου αξίζει η αλλαγή.

Εξαιτίας του ελέγχου, παραμένεις σε γνώριμα σχήματα, σε μια στασιμότητα όπου δεν εξελίσσεσαι, δεν δέχεσαι το καινούργιο που σε ανοίγει σε αλήθειες του εαυτού σου.

Φοβάσαι, διστάζεις να αποχωριστείς ό,τι δεν σε εκφράζει, να βιώσεις τη θλίψη, να νιώσεις μόνος -η για να πατήσεις σταθερά στα πόδια σου. Μόνο αν πατήσεις στα πόδια σου θα κάνεις επιλογές που δεν θα είναι από ανάγκη αλλά απο επιθυμία. Δεν θα προσπαθείς να γαντζωθείς από τις επιλογές σου, δεν θα επιλέγεις δηλαδή ό,τι είναι αδύναμο για να το σώσεις και να ξεφύγεις από τη δική σου ανάταση, αλλά ότι ταιριάζει με τη δύναμη σου, την ελευθερία σου, την ικανότητά σου  να δέχεσαι ό,τι σε ανοίγει στην αλήθειά σου.  Για να δεχτείς όμως αυτό που σε ανοίγει, χρειάζεται να δεχτείς αυτό που είσαι και να πάρεις το ρίσκο να το υποστηρίξεις. Να δεχτείς τους αποχωρισμούς από αυτό που νόμιζες ότι ήσουν, κάτι που σε κρατούσε στάσιμη- ο. Να βιώσεις τη λύπη για αυτό που χάθηκε μη γνωρίζοντας τον εαυτό σου. Μετα τη θλίψη έρχεται η αποδοχή. Κάθε έλεγχος υποχωρεί και έρχεται η επιθυμία για το ταξίδι, η πρόκληση για εξερεύνηση, η ευγνωμοσύνη για τις όμορφες στιγμές, η πίστη στον εαυτό σου. Δεν καταφεύγεις στους άλλους για να πετύχεις κάτι, γιατί πιστεύοντας στον εαυτό σου αναλαμβάνεις τις ανάγκες σου. Οταν υποχωρεί η εξαρτητική τάση, νιώθεις άνετα και ωραία με τους ανθρώπους γιατί απολαμβάνεις αυτό που μπορεί να σου προσφέρει ο καθένας, χωρίς απαίτηση να λειτουργήσει ως υποκατάστατο αυτών που χρειάζεσαι.

Όταν δέχεσαι τον εαυτό σου όπως είσαι, όταν τολμάς να σε υποστηρίξεις, όταν δέχεσαι ότι αυτό που είσαι είναι ωραίο και δεν χρειάζεσαι επιβεβαίωση από κανέναν για αυτό, δεν προσπαθείς να σε ελέγξεις, να σε περιορίσεις από φόβο για τη διαφοροποίηση, την αποχωρισμό, την απώλεια.

Όταν δέχεσαι τον εαυτό σου και τον σέβεσαι, δεν νιώθεις την ανάγκη να ελέγξεις άλλους ανθρώπους γιατί θαυμάζεις το μοναδικό που διαθέτει ο καθένας και τολμάς στη δική σου αλήθεια, την οποία εκτιμάς και αναλαμβάνεις.

Αγγελική Μπολουδάκη – Ειδικός Ψυχικής Υγείας