Το “απολαμβάνειν” σήμερα
28 Ιουνίου 2018
Αποδέχομαι την αλήθεια μου
29 Ιουνίου 2018

Όταν δεν αναζητάς την εξάρτηση, ανακαλύπτεις την αγάπη μέσα σου και γύρω σου

Όταν στρώνεις το τραπέζι, πριν καθίσεις ,
να ελέγχεις σχολαστικά την αντικρινή σου καρέκλα
αν είναι γερή, μήπως τρίζει ,
μήπως χαλάρωσαν οι εγκοπές, μήπως φαγώθηκαν οι αρμοί,
μήπως υποσκάπτει το σκελετό σκουλήκι,
γιατί εκείνος που δεν κάθεται
γίνεται κάθε μέρα και πιο βαρύς .

Κική Δημουλά, Πρόσεχε

Γιατί, άραγε, εξαρτάσαι από τους άλλους;

Χρειάζεσαι τους ανθρώπους γιατί τους αγαπάς, δεν τους αγαπάς επειδή εξαρτάσαι από εκείνους.

Γιατί όμως εσύ αναλώνεσαι σε ερωτηματικά σε σχέσεις όπου δεν υπάρχει συναισθηματική δέσμευση ανάμεσά σας; Δεν υπάρχει συνέπεια λόγων και πράξεων, όπως και συνέχεια στην εκδήλωση ενός ισότιμου ενδιαφέροντος στις σχέσεις σου.

Γιατί επιμένεις να ελέγχεις τον εαυτό σου, παραμένοντας σε σχέσεις όπου δεν υπάρχει ειλικρινή έκφραση συναισθημάτων, άρα και αυθεντικότητα; Γιατί ελέγχεις ανθρώπους, προσπαθώντας να τους αλλάξεις, ώστε να γίνουν αυτό που θέλεις;

Γιατί δεν σου είναι τόσο εύκολο να στραφείς σε ανθρώπους που δεσμεύονται με την αξία τους, που δεσμεύονται με τις επιλογές τους, με αρμονία, συνέπεια και συνέχεια;

Γιατί δυσκολεύεσαι να νιώσεις ευγνωμοσύνη για τους ανθρώπους που σε εκτιμούν, ενώ αμφιβάλεις για τις προθέσεις τους, υποτιμάς την ανταπόκρισή τους; Γιατί ζητάς πράγματα από εκείνους, που είναι παιδιάστικα αιτήματα εξάρτησης, και απαξιώνεις την ουσία της προσέγγισης, που είναι η αίσθηση της σημαντικότητας που νιώθεις μαζί τους; Γιατί λειτουργείς άπληστα, νομίζοντας πως προσέγγιση σημαίνει σβήσιμο των λαθών του παρελθόντος με ένα παντοδύναμο τρόπο;

Επιλέγεις την εξάρτηση, γιατί η ιδέα της δέσμευσης σε δυσκολεύει. Το να κάνεις τα λόγια πράξεις και να αφοσιωθείς μόνο σε ό,τι σε ενδιαφέρει, σε φέρνει σε επαφή με συναισθήματα του παρελθόντός σου που σε χρειάζονται για να τα αξιοποιήσεις. Η ιδέα να δεσμευτείς με την αξία σου τινάζει την σκόνη της απαξίωσης και σε καλεί να αναλάβεις την ευθύνη της αλήθειάς σου.

Συντηρείς προσδοκίες ότι οι άνθρωποι που ασχολείσαι με εκείνους θα αλλάξουν αν εσύ προσπαθήσεις για αυτούς, γιατί ο ρόλος της υποταγής – εξουσίας σε κρατά σε μια παθητικότητα. Οι φόβοι σου ότι δεν θα τα καταφέρεις μόνος -η σου είναι στην πραγματικότητα η άρνησή σου να πιστέψεις ότι έχεις δικαίωμα στην αυτονομία σου. Φαντάζεσαι ότι χρειάζεσαι συνεχώς κάποιον – κάποια να σε επιβεβαιώνει, γιατί το να εκτιμήσεις τον εαυτό σου προϋποθέτει να σε κοιτάξεις ουσιαστικά και να αναλάβεις καθετί δικό σου ώστε να το εξελίξεις.

Δέσμευση σημαίνει ότι τα λόγια μου εναρμονίζονται με τις πράξεις μου. Εστιάζομαι σε ό,τι με ενδιαφέρει, το οποίο αποτελεί προτεραιότητά μου. Συνδέομαι μαζί του και αυτό αποτελεί στόχο ζωής για μένα. Οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι πράξεις μου είναι σε αρμονία με την δέσμευσή μου.

Ένας από τους λόγους που προσπαθείς να ελέγξεις τους άλλους, είναι για να μην δεσμευτείς με σένα. Προσδοκάς, αναλώνεσαι εκεί που δεν υπάρχει προοπτική δέσμευσης, γιατί αυτή η διαδικασία σε αποσπά από εσένα, από την ευθύνη για τον εαυτό σου. Μάλιστα, όσο περισσότερο σε αναλώνει και σε εξαντλεί, τόσο σε παραπλανεί και σε κρατά εξαρτημένο. Το αποκαλείς πάθος, ενώ στην πραγματικότητα είναι μια φυλακή που όσο παραμένεις εκεί, τόσο χάνεις την επαφή με τις ανάγκες και τις επιθυμίες σου, γιατί ζεις τις πραγματικές σου επιθυμίες στη φαντασίωσή σου.

Από μικρό παιδί έμαθες ότι αν έκανες τα πάντα για τους άλλους, θα άλλαζε με μαγικό τρόπο το περιβάλλον σου. Έτσι, δεν έμαθες να αναγνωρίζεις ότι δέσμευση σημαίνει ότι αλλάζετε και οι δυο για να συναντήσετε ο ένας τον άλλον σε μια σχέση. Ότι δεν χρειάζεται να κάνετε τα πάντα ο ένας για τον άλλον, αλλά να ενδιαφέρεστε για ό,τι κάνει καλύτερο το σεβασμό στον εαυτό σας. Εκτιμώντας καθένας τον εαυτό του στον δικό του δρόμο, συναντιέστε αν ο τρόπος που δεσμεύεστε, αφοσιώνεστε, βάζετε προτεραιότητες, λειτουργείτε με υπευθυνότητα, είναι κοινός.

Οι σχέσεις που δεν έχουν δέσμευση σου εξασφαλίζουν ένα άλλοθι. Ότι θα μένεις μόνος -η σου, όπως νομίζεις ότι σου αξίζει. Ότι θα είσαι γεμάτος -η παράπονο και θυμό για τους άλλους προβάλλοντας και μεταθέτοντας αλλού τα συναισθήματα που χρειάζεται να αναλάβεις. Ότι θα είσαι το αιώνιο παιδί που δεν θα μεγαλώσεις, προσδοκώντας πως οι άλλοι θα σου δώσουν κάποια στιγμή μια παιδική ηλικία με σεβασμό, εκτίμηση, αποδοχή. Ότι δεν θα υπάρξει κίνδυνος να αγαπήσεις και να αγαπηθείς, ώστε να έρθεις αντιμέτωπος -η  με συναισθήματα που χρειάζεται να μάθεις να διαχειρίζεσαι και να μένεις αφοσιωμένη σε αυτά. Ότι δεν θα αφεθείς σε μιαν αγάπη που μπορεί να σε αλλάξει, να σου φανερώσει ποιος -α είσαι. Ότι δεν θα ερωτευτείς και δεν θα σε ερωτευτεί ένας άνθρωπος που έχει την ικανότητα να νιώσει την αλήθειά σου, ώστε να διευκολυνθείς να αποχωριστείς τον έλεγχο ενός ψευδούς εαυτού. Όταν ερωτεύεσαι τον άνθρωπο που είναι για σένα, οι άμυνές σου υποχωρούν και έρχεσαι σε επαφή με έναν πρωτόγνωρο κόσμο, τον κόσμο της αλήθειάς σου. Αυτό όμως προυποθέτει εμπιστοσύνη στον εαυτό σου, σοφία ώστε να επιλέξεις ό,τι πραγματικά επιθυμείς, ό,τι εναρμονίζεται στη δική σου αλήθεια.

Είναι διαφορετικό να είσαι μαζί με έναν άνθρωπο και διαφορετικό να σε εξουσιάζει μια ανάγκη σου που την προβάλεις σε εκείνον και εξαρτάσαι από μια προσδοκία να ικανοποιηθεί από εκείνον. Διαφορετικό είναι να μοιράζεσαι ισότιμα και διαφορετικό να προσκολλάσαι. Διαφορετικό να στηρίζεις έναν άνθρωπο όπως σε στηρίζει και εκείνος και διαφορετικό να ελέγχεις ή να ελέγχεσαι και να ζείτε ό,τι ζείτε στη φαντασίωσή σας. Είναι διαφορετικό να κάνεις το πένθος σου με σεβασμό στον εαυτό σου για αυτά που χάθηκαν και διαφορετικό να υποτιμάς τον άλλον άνθρωπο, επειδή αυτό που νιώθεις για εκείνον ξεχειλίζει μέσα σου. Διαφορετικό είναι να προσεγγίζεις με σοβαρότητα και αξιοπρέπεια και διαφορετικό να γίνεσαι θήραμα στις δικές σου ανάγκες επιβεβαίωσης όπως και στις πεινασμένες ανάγκες των άλλων, τις οποίες προσπαθείς να καλύψεις, προσφέροντας στο πιάτο τον εαυτό σου, για να σου δώσουν κι εκείνοι την εικόνα που νομίζεις πως χρειάζεσαι για να ικανοποιήσεις την παντοδυναμία της τελειότητας.

Όταν συνδέεσαι, το Εγώ σου περιορίζεται για να δεχτεί το Εγώ ενός άλλου ανθρώπους και από την ένωση σας αυτό που προκύπτει είναι ένας αναγεννημένος εαυτός και για τους δυο. Όταν εξαρτάσαι, το Εγώ σου είτε σέρνεται είτε εξουσιάζει, περιορίζεται, συρρικνώνεται ή διογκώνεται. Δεν λειτουργεις σαν ολοκληρωμένος εαυτός, ενωμένος και ακέραιος αλλά σαν Εγώ, άλλοτε υποταγμένος -η άλλοτε παντοδύναμος -η. Ο άλλος άνθρωπος παίρνει ρόλο εξουσιαστή ή θύματος ανάλογα με την ανάγκη σου να αναβιώσεις ένα παρελθόν. Όταν συνδέεστε, νιώθετε τα συναισθήματα ο ένας του άλλου  και διορθώνετε τις συμπεριφορές, εκείνες που επηρεάζουν αρνητικά την αίσθηση του μαζί, ενώ παράλληλα βάζετε όρια στις δυσκολίες ο ένας του άλλου. Όταν εξαρτάσαι, τον αναζητάς να σε επιβεβαιώνει, όταν συνδέεστε αξιολογείτε πως προχωρά ο καθένας στο δικό του δρόμο με σεβασμό, εκτίμηση και ευθύνη στον εαυτό του, όπως επίσης αξιολογείτε την ισοτιμία και ισότητα στην ανταπόκριση.  Όταν εξαρτάσαι, εξιδανικεύεις ένα χαρακτηριστικό του και το ερωτεύεσαι, το οποίο χρειάζεσαι για να βελτιώσεις κάτι σε σένα, συνειδητοποιώντας υποσυνείδητα ότι ο άλλος άνθρωπος δεν έχει την ικανότητα δέσμευσης, όταν συνδέεστε αγαπάει ο ένας τον άλλον για αυτό που είστε, γιατί αυτό που είναι ο καθένας σας σας αλλάζει σε αυτό που πραγματικά είστε, σας ανοίγει με δημιουργικό και ανθρώπινο τρόπο. Αγαπάτε ο ένας τον άλλον γιατί συνδέεστε ισότιμα μαζί, επιλέγετε ο ένας τον άλλον γιατί οι επιθυμίες σας συναντιούνται. Δεν είστε μαζί από ανάγκη αλλά γιατί έχετε μια ουσιαστική επικοινωνία ανάμεσά σας,  ένα κοινό όραμα ζωής, έναν ίδιο τρόπο που δεσμεύεστε και αφοσιώνεστε ο ένας στον άλλον.

Όταν εξαρτάσαι, ζητάς από τον άλλον πράγματα απαιτητικά και άπληστα. Αυτά που ζητάς καλύπτουν ανάγκες εξάρτησης, προσδοκιών, επιβεβαίωσης. Δεν σε ενδιαφέρει αν ο άλλος άνθρωπος δεσμεύεται με τις αποφάσεις του, αν διακρίνεται από συνέπεια, σοβαρότητα, υπευθυνότητα αλλά αν καλύπτει τις παιδιάστικές σου ανάγκες. Δεν εξετάζεις πως φέρεται στους ανθρώπους του αλλά πως είναι με επιβεβαιωτικό τρόπο δίπλα σου. Δεν αξιολογείς αν λειτουργεί με υπευθυνότητα σε ό,τι αναλαμβάνει αλλά ό,τι τα αφήνει όλα για να σου καλύπτει τις ανάγκες σου. Όταν συνδέεσαι, επιλέγεις τους ανθρώπους με κριτήρια αξίας. Σέβεσαι τον εαυτό σου, παρατηρείς αν ο άλλος άνθρωπος σέβεται τον εαυτό του. Εκτιμάς την αξία σου, εκτιμάς ότι ο άλλος άνθρωπος εκτιμά τη δική του αξία με έμπρακτο τρόπο. Σέβεσαι την ελευθερία σου, σέβεσαι την ελευθερία των άλλων, επιλέγεις ανθρώπους που σέβονται την ελευθερία τους. Όταν εξαρτάσαι, απαιτείς, πιέζεις, κατευθύνεις, όπως και πιέζεσαι, κατευθύνεσαι, ελέγχεσαι, χειραγωγείσαι. Όταν συνδέεσαι υπάρχει επικοινωνία, κατανόηση. Η γνησιότητα της συναισθηματικής σας ανταπόκρισης σας χαρίζει δύναμη και θάρρος για να αντιμετωπίσετε μαζί ό,τι προκύψει. Όταν εξαρτάστε, κοιτάτε ο ένας στον άλλον, με περιορισμένη οπτική για τον κόσμο σας, γιατί αυτό που σας ενδιαφέρει είναι να προσφέρετε ο ένας στον άλλον ένα δεκανίκι. Όταν συνδέεστε, κοιτάτε μαζί από κοινού στην ίδια κατεύθυνση, με ένα όραμα που κάνει τόσο εσάς όσο και τον κόσμο σας καλύτερο, γιατί η έγνοια του ενός για τον άλλον στηρίζει τόσο εσάς όσο και τα σχέδιά σας.

Όταν εξαρτάσαι, προσπαθείς να απαντήσεις στο ερώτημα που απορρέει από τον φόβο σου: “θα μ’ αφήσει ο άλλος μόνο μου;” οπότε και οι επιλογές σου γίνονται με αυτά τα κριτήρια. Για να συνδεθείς σημαίνει ότι προχωράς αυτόνομα στον δικό σου δρόμο, είσαι σε επαφή με τα συναισθήματα σου, εκτιμάς την κρίση και τη λογική σου, βάζεις όρια στις ανάγκες επιβεβαίωσής σου, σέβεσαι τον εαυτό σου και επομένως αναγνωρίζεις τους ανθρώπους που δεσμεύονται, αφοσιώνονται, λειτουργούν υπεύθυνα στη ζωή τους.

Αγγελική Μπολουδάκη