Παράθυρα με θέα
7 Δεκεμβρίου 2018
Δεν είναι αγάπη
8 Δεκεμβρίου 2018

Να κάνουμε κάθε καλό χαρακτηριστικό μας να γίνεται ολοένα και καλύτερο

Να κάνουμε καθετί καλό που διαθέτουμε να γίνεται όλο και καλύτερο, όλο και πιο υγιές.

Να το εμπιστευόμαστε, να το υποστηρίζουμε, να το αναδεικνύουμε.

Να το αγκαλιάζουμε, θεωρώντας πως είναι κάτι καλό, ξεχωριστό για μας, άρα και για άλλους.

Να αναλαμβάνουμε την ευθύνη του παράλληλα, να το καλλιεργούμε, να το αξιοποιούμε όσο πιο σοφά γίνεται. Να το καθαρίζουμε από ό,τι το εμποδίζει να βρει το δρόμο προς το φως.

Να μην το κρατάμε μόνο για τον εαυτό μας, αλλά να το μοιραζόμαστε, να προσφέρουμε τα αγαθά του, ώστε να ωφελούνται κι άλλοι από αυτό.

Τους φόβους μας, ότι είναι εγωιστικό να ασχολούμαστε με τον εαυτό μας, να τους αντιμετωπίζουμε. Κάθε φορά που έρχονται, να συνομιλούμε μητρικά και πατρικά μαζί τους, λέγοντας ότι έχουμε το δικαίωμα να αναλάβουμε την ευθύνη των δώρων που διαθέτουμε. Αναλαμβάνοντας την ευθύνη, οδηγούμε τις δεξιότητες μας σε ένα δρόμο ωφέλειας. Σε ένα δρόμο όπου αυτό που έχουμε, μόνο καλό μπορεί να κάνει, τόσο σε μας όσο και σε άλλους που ωφελούνται από αυτό.

Τις αμφιβολίες μας, ότι, αν αν εστιαζόμαστε σε αυτό που θέλουμε και το υποστηρίζουμε,  θα έχουμε σημείο αναφοράς τον εαυτό μας και άρα θα χάσουμε την επαφή μας με τους άλλους, να τις καθησυχάζουμε.  Μόνο αν είμαστε αληθινά αυτόνομοι και ασχολούμαστε με τις πρωτοβουλίες μας, μπορούμε να συνδεθούμε αληθινά και να δεσμευτούμε ουσιαστικά με τους άλλους ανθρώπους. Όταν καλλιεργούμε το καλύτερο για τον εαυτό μας, τότε και μόνο τότε μπορούμε να δούμε καθαρά το καλό που έχουν μέσα τους οι άλλοι, το καλό που καλλιεργούν για τον εαυτό τους και τους εκτιμάμε όπως εκτιμάμε τον εαυτό μας.

Τις ενοχές μας ότι δεν είναι σωστό να ασχολούμαστε με τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας, γιατί θα γίνουμε αλαζόνες, να τις καθησυχάζουμε. Όσο περισσότερο ενωνόμαστε με ό,τι καλό έχουμε μέσα μας, εξυγιαίνουμε την επιθετικότητά μας και την κάνουμε δημιουργική διάθεση. Οργανώνουμε τον εσωτερικό μας κόσμο, βλέπουμε καλύτερα, πιο καθαρά, σκεπτόμαστε πιο ελεύθερα, αναλαμβάνουμε με ωριμότητα ό,τι διαθέτουμε. Συμφιλιωνόμαστε με τις αδυναμίες μας και καλλιεργούμε τη δύναμή μας. Όσο πιο αρμονικά ενωμένοι είμαστε με τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς μας, τόσο πιο προσγειωμένοι και ρεαλιστές είμαστε, τόσο πιο χρήσιμοι και δημιουργικοί νιώθουμε. Αναγνωρίζουμε τις επιθυμίες των άλλων, τις σεβόμαστε, χαιρόμαστε μαζί τους.

Τα στερεότυπά μας ότι πρέπει να παραμένουμε σε συγκεκριμένες περιοχές στη σκέψη μας, όπου συνηθίσαμε να κινούμαστε σε αυτές, να τα αλλάζουμε. Νιώθουμε χρήσιμοι όταν καλλιεργούμε κάθε σπόρο μέσα μας και τον βοηθάμε να καρποφορήσει. Όταν αξιοποιούμε τον εσωτερικό μας πλούτο, νιώθουμε γεμάτοι από μας, από αυτά που κάνουμε, από αυτά που αγαπάμε και μπορούμε πραγματικά να μοιραστούμε και να αγαπήσουμε. Νιώθουμε γενναιόδωροι γιατί εκτιμάμε τα δώρα ζωής που διαθέτουμε, τα οποία όσο τα αξιοποιούμε μόνο χαρά μπορούν να μας δώσουν.

Κάθε καλό που κυοφορείται μέσα μας και εμείς το βοηθάμε να γεννηθεί, όταν το μοιραζόμαστε, επιστρέφεται, χωρίς να το ζητήσουμε, σαν ευλογία από το περιβάλλον μας.

Αγγελική Μπολουδάκη – Ειδικός Ψυχικής Υγείας