Κρίση πανικού
4 Αυγούστου 2018
Δυσλεξία
7 Αυγούστου 2018

Αν πιστεύεις πως αν θα κάνεις τα πάντα για τους άλλους εκείνοι θα αλλάξουν, χρειάζεται να εκτιμήσεις τον εαυτό σου

Αν πιστεύεις πως, αν θα τα κάνεις τα πάντα για τους άλλους, εκείνοι θα αλλάξουν, έχεις ανάγκη να εκτιμήσεις τον εαυτό σου, να ενδιαφερθείς για τις ανάγκες, τις επιθυμίες, τα συναισθήματά σου. Εαν ασχολείσαι με τους άλλους, ελπίζοντας ότι θα σε προσέξουν, σε χρειάζεσαι να σε αναγνωρίσεις, να σε εκτιμήσεις, να σου δώσεις τη θέση αξίας που έχεις.

Οταν ήσουν παιδί, οι ανάγκες σου παραμελήθηκαν, κάτι που σε κάνει να νιώθεις μη επαρκής. Συνήθισες να φαντασιώνεσαι ότι ο άλλος μπορεί να αλλάξει, για αυτό, παρότι παρατηρείς εκείνους που δεν είναι δεκτικοί στην αλλαγή, φαντάζεσαι ότι θα επέλθει αλλαγή.

Εαν δεν υπήρξε σεβασμός στις ανάγκες σου, κάθε φορά που δεν σε σέβονται, δικαιολογείς. Κάθε φορά που σου μιλούν με τρόπο όπου δεν σε αγγίζουν συναισθηματικά, καταφεύγεις στη φαντασίωση. Κάθε φορά που δεν εκτιμούν την αξία σου, που αμφισβητείσαι, επιμένεις να αποδείξεις την αξία σου.

Κάθε φορά που υποστηρίζεις το δίκιο σου, αμφιβάλλεις. Κάθε φορά που εκφράζεις μια αντίθετη θέση, νιώθεις ένοχος. Κάθε φορά που αισθάνεσαι πως δεν σε εκτιμούν, δεν σε σέβονται, αναρωτιέσαι μήπως δεν έκανες αρκετά και σκέφτεσαι πως μπορείς να διορθώσεις τους άλλους ώστε τελικά να σε σεβαστούν και να σε εκτιμήσουν.

Έχεις ανάγκη να σε εμπιστευτείς. Όσο αφήνεσαι στα συναισθήματά σου, αναγνωρίζεις αν νιώθεις την ηρεμία που επιθυμείς όπου κουμπώνει το ένα συναίσθημα με το άλλο. Νιώθεις σιγουριά για αυτά που θέλεις, τα βλέπεις, τα αναγνωρίζεις όταν έρχονται στη ζωή σου.

Μη φοβηθείς τη θλίψη που θα κάνει την εμφάνισή της, όσο έρχεσαι σε επαφή με τα συναισθήματά σου. Είχε μείνει απωθημένη χρόνια τώρα και έχει ανάγκη να εκφραστεί και εκείνη ώστε να την ακούσεις.

Αν δεν φοβηθείς τα συναισθήματά σου, δεν θα παραμείνουν καταπιεσμένα να καταπιέζουν κι εσένα. Θα μπορείς πιο εύκολα να αφεθείς στους ανθρώπους που νιώθουν για σένα, που νιώθουν μαζί με σένα.

Δεν θα αναρωτιέσαι πια «μα γιατί δεν αλλάζουν οι άνθρωποι όσες προσπάθειες κι αν κάνω»,  αλλά θα εκτιμάς εκείνους που σε προσεγγίζουν επειδή θέλουν να σε γνωρίσουν, εκείνους που ανοίγουν την καρδιά τους για να σε δεχτούν, που κάνουν υπερβάσεις γιατί ενδιαφέρονται αληθινά για σένα.

Θα τους αναγνωρίσεις όμως μόνο αν έρθεις σε επαφή με τα συναισθήματά σου. Μόνο αν τα αγκαλιάσεις χωρίς να απορρίψεις εκείνα που δεν σου αρέσουν. Αν δεν τα αποδεχτείς, θα απορρίψεις τους ανθρώπους που σε εκτιμούν γιατί η ενασχόλησή μαζί τους θα σε φέρουν σε επαφή με τον πόνο που έχεις μέσα σου. Το ενδιαφέρον τους,  η αγάπη τους θα σε φέρει σε επαφή με συναισθήματα που έχουν μείνει απωθημένα και προκειμένου να προφυλάξεις τον εαυτό σου από αυτά θα απορρίψεις εκείνους. Θα τους υποτιμήσεις με τα λόγια σου, με τον τρόπο ζωής σου, με την αδυναμία σου να αναλάβεις την ευθύνη των συναισθημάτων σου.

Αν τολμήσεις να δεις αυτό που είσαι, αν ακούσεις την αλήθειά σου και τη δεχτείς, θα παρατηρήσεις τις αλλαγές που γίνονται σε σένα όταν συναντιέσαι με ανθρώπους οι οποίοι βλέπουν σε σένα αυτό που είσαι, που εκτιμούν αυτό που είσαι και μοιράζεσαι μαζί τους. Ακόμα κι αν αρχικά δεν θα σου αρέσει αυτή η αλήθεια γιατί θα δεις έναν εαυτό παραμελημένο από άλλους, όπως και από σένα, αν την αντέξεις, θα έρθεις σε επαφή με κάθε γεμάτο συναίσθημα που νιώθεις όταν συναντιέσαι με ανθρώπους που το ενδιαφέρον τους σε περιβάλλει, που σου δίνουν σημαντική θέση στη ζωή τους. Αν επιτρέψεις στην ανθρώπινη αδυναμία να υπάρχει μέσα σου και δεν σε επικρίνεις για τους δρόμους που ακολούθησες από άγνοια, δεν θα σταθείς στις αδυναμίες των άλλων αλλά μόνο σε αυτό που νιώθεις μαζί τους.

Αν πιστεύεις πως αν θα κάνεις τα πάντα για τους άλλους εκείνοι θα αλλάξουν, αναρωτήσου ειλικρινά μήπως προσφέροντας, αναζητάς από τους άλλους εκείνα που σου έλειψαν. Μήπως γυρεύεις  στην ένταση τη λησμονιά του πόνου σου, στην προσφορά χωρίς ανταπόκριση ένα άλλοθι ώστε να καταφεύγεις στη φαντασίωση νομίζοντας πως έτσι θα διαγραφεί το κενό μέσα σου από όσα δεν έλαβες.

Αν έζησες σε συναισθηματική στέρηση είτε ως παιδί είτε σε κάποια μακροχρόνια σχέση, δεν σου είναι εύκολο να υποστηρίζεις τις ανάγκες σου, να εκφράζεις τα συναισθήματά σου, να τα σέβεσαι στις αποφάσεις σου. Αυτη η συμπεριφορά έχει γίνει στερεότυπο που υπαγορεύει τις κινήσεις σου.

Αλλάζεις όταν πειστείς ότι το να κοιτάς τις ανάγκες σου και να ασχολείσαι με αυτές, είναι δικαίωμά σου. Αλλάζεις όταν συνειδητοποιήσεις ότι οι άνθρωποι που σε εκτιμούν αληθινά αλλάζουν για να σε συναντήσουν. Αλλάζεις όταν δεν αναρωτιέσαι μήπως φταις εσύ που οι άλλοι δεν αλλάζουν και απευθύνεσαι σε ανθρώπους που αλλάζουν, που κάνουν υπερβάσεις γιατί σε επιθυμούν αληθινά.

Αγγελική Μπολουδάκη – Ειδικός Ψυχικής Υγείας