Συνέπεια δεν είναι να είσαι απλά στην ώρα σου, αλλά κυρίως να σέβεσαι τις δικές σου δεσμεύσεις. 
15 Απριλίου 2020
Σαν είν’ τα όνειρα μικρά μικραίνουνε μαζί και τα τραγούδια μικραίνει ο τόπος κι η καρδιά, Να μπορούμε σιγανά και ταπεινά μα όχι σκυμμένα και ταπεινωμένα να πούμε το ναι, να πούμε το όχι, να γίνουμε το Ναι, να γίνουμε το Όχι
19 Απριλίου 2020

Κι επειδή μόνοι μας ερχόμαστε στον κόσμο και μόνοι μας φεύγουμε, ε, πρέπει, αν θέλουμε ν’ αναστηθούμε, να είμαστε κι εκεί μόνοι, ολομόναχοι.

«… Πάσχα στο χωριό δε σημαίνει αναγκαστικά άσπρες λαμπάδες, κόκκινα αβγά και σουβλιστό αρνί την εποχή που βγαίνουν οι παπαρούνες. Ούτε και σταυρωτά φιλιά. Παπαρούνες μπορούν ν’ ανθίσουν και τον Γενάρη, φτάνει να το θες. Ο καθένας μπορεί ν’ αναστηθεί, όπου θέλει κι όποτε θέλει. Θα το καταλάβει όταν ασπαστεί τον εαυτό του. Κι επειδή μόνοι μας ερχόμαστε στον κόσμο και μόνοι μας φεύγουμε, ε, πρέπει, αν θέλουμε ν’ αναστηθούμε, να είμαστε κι εκεί μόνοι, ολομόναχοι. Για να μην υπάρχουν μάρτυρες και να μην το πιστεύει κανείς. Έτσι ώστε να είμαστε συνεχώς αναγκασμένοι να πράττουμε για να μας πιστέψουν οι άλλοι κι όχι συνεχώς να μιλάμε».

[Αντώνης Σουρούνης, Πάσχα στο χωριό.]

Ευχαριστώ: https://www.facebook.com/penelope.anto