Ήρθε η μέρα
1 Φεβρουαρίου 2018
Πρέπει κάτι να κάνεις, για να καλοδέχεσαι τη ζωή
2 Φεβρουαρίου 2018

Αγαπώ σημαίνει ανοίγω την καρδιά μου για να μοιραστώ

Πιστεύεις πως είσαι ανοιχτός στην αγάπη, συναισθηματικά διαθέσιμος σε αυτήν.

Αγαπώ όμως σημαίνει πως ανοίγω την καρδιά μου στον άνθρωπο που αγαπώ, αλλά και νιώθω έτοιμος να λάβω την ίδια μορφή αγάπης από εκείνον.

Φοβάσαι, δεν νιώθεις ότι αξίζεις να λάβεις την αγάπη που νιώθεις. Αμφισβητείς και δυσπιστείς για την αξία σου. Χάνεις την πίστη σου στην αγάπη, στην ικανότητά σου να λάβεις αγάπη, στην αξία σου να κρατήσεις σχέσεις που διακρίνονται από συνέπεια και σταθερότητα.

Οι σχέσεις του παρελθόντος βασίζονταν σε όρους και προϋποθέσεις, όπου δεν ήσουν ο εαυτός σου. Λάμβανες «αγάπη» μόνο όσο εξυπηρετούνταν οι επιβεβαιωτικές ανάγκες του άλλου προσώπου, όσο συμμετείχες σε συνθήκες όπου έπρεπε συνεχώς να αποδεικνύεις την ανάγκη σου να υπάρξεις. Από την πλευρά του άλλου ανθρώπου, ίσως και από τη δική σου, τα πάντα θεωρούνταν δεδομένα, σαν η αγάπη να ήταν ένα αντικείμενο που θα έπρεπε καταναγκαστικά να δοθεί και όχι ένα όμορφο δώρο που δημιουργούν δυο άνθρωποι και το μοιράζονται μαζί, αφοσιωμένοι σε αυτό που νιώθουν ο ένας για τον άλλον.

Χρειαζόσουν εξαρτητικά τον άλλον, γιατί είχες μάθει να εκτιμάς τον εαυτό σου στην αντανάκλαση του άλλου. Η ασφάλεια που ζητούσες είχε να κάνει με μια ασφυκτική παρουσία και όχι με μια υγιή αλληλεπίδραση κατανόησης, αποδοχής, σεβασμού και ελευθερίας.

Είχες ορθώσει άμυνες για να μην πληγώνεσαι, αλλά αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μη δίνεσαι. Επέλεγες ανθρώπους οχυρωμένους, όπου αυτό που σας συνέδεε ήταν η ενασχόλησή σας με τις ανάγκες σας και όχι με την επιθυμία σας να βελτιώσετε τη σχέση σας με ειλικρίνεια και αυθεντικότητα.

Ο φόβος σου ότι δεν άξιζες αρκετά για αυτό που ήσουν σε έκανε να ελκύεσαι από ανθρώπους που τα διπλά τους μηνύματα σε έκαναν να νιώθεις ακόμα πιο υποτιμημένος.

Δυσκολεύεσαι τόσο να αποχωριστείς την ιδέα που σχημάτισες για τον εαυτό σου. Έχεις υιοθετήσει ένα ρόλο και σου είναι δύσκολο να τον αλλάξεις, παρότι νιώθεις μόνη-ος που δεν νιώθεις ο εαυτός σου.

Συνδέεσαι με ανθρώπους που αμφιβάλλουν για τον εαυτό τους και για σένα και προσκολλάσαι σε αυτούς προσπαθώντας συνεχώς να αποδείξεις ότι είσαι αρκετός –η.

Δυσκολεύεσαι να αναλάβεις την ευθύνη του εαυτού σου και να δεσμευτείς μαζί σου, οπότε επιλέγεις ανθρώπους  που δεν δεσμεύονται με τον εαυτό τους άρα ούτε και με τα συναισθήματά τους για σένα.

Υπάρχει μια «ασφάλεια» σε αυτές τις σχέσεις, το ρίσκο δεν είναι μεγάλο γιατί οι ομοιότητές στα ελλείμματα δημιουργεί ένα αίσθημα “οικειότητας”. Δεν πιστεύεις σε μια αξιόπιστη αγάπη, οπότε οι σχέσεις αυτές επιβεβαιώνουν τους φόβους και τις ανασφάλειές σου. Άλλωστε, όταν χάνεις έναν αναξιόπιστο άνθρωπο, νιώθεις πως δεν χάνεις και τίποτα.

Κάνεις σχέσεις με ανθρώπους που δεν παίρνεις αγάπη, όπου κάνεις πράγματα για εκείνους, αλλά δεν δίνεσαι αληθινά, διατηρώντας έτσι τις άμυνές σου και δεν αναλαμβάνεις την ευθύνη της αλλαγής σου. Προσκολλάσαι στο παρελθόν προσδοκώντας σε μια επανόρθωση.

Δεν είσαι συναισθηματικά διαθέσιμη-ος σε ανθρώπους που οι ομοιότητές σας σάς εξελίσσουν, οι διαφορές σας σας συμπληρώνουν. Σε ανθρώπους που τα όρια ανάμεσά σας σας βοηθούν να νιώθετε προστατευμένοι και αληθινά ασφαλείς. Όπου η δέσμευση με την ευθύνη σας υποστηρίζει την διάθεσή σας να αφοσιωθείτε σε αυτό που νιώθετε ο ένας για τον άλλον. Όπου οι αλήθειες σας γίνονται δεκτές με σεβασμό γιατί αγαπάτε αυτό που είναι ο καθένας σας. Όπου οι ματαιώσεις για αυτό που δεν μπορεί να σας εξασφαλίσει μια σχέση με μαγικό τρόπο γίνονται δεκτές, γιατί έχετε αποδεχτεί τον εαυτό σας όπως είναι και εκτιμάτε τον άνθρωπο που μοιράζεστε μαζί του γνήσια συναισθήματα.

Πως έρχεται η λύτρωση;

Με την κατανόηση και την αποδοχή του εαυτού σας.  Με το σεβασμό στην αλήθειά σας, με την αποδοχή της πραγματικότητας όπως είναι.

Όταν συνειδητοποιείς ότι οι άνθρωποι με τους οποίους σχετίστηκες σε έκαναν να νιώθεις όπως νιώθεις για τον εαυτό σου κάτω από μια λανθασμένη άποψη για την αξία σου, σου είναι πιο εύκολο να αλλάξεις αυτό που νιώθεις για σένα και να αφήνεσαι σε γνωριμίες όπου αυτό που σας συνδέει είναι η εκτίμηση για τον εαυτό σας.

Αν κάνεις ειρήνη με το παρελθόν σου, θα κοιτάξεις το μέλλον σου με ελπίδα, θα ζεις το παρόν σου με ασφάλεια. Αν συμφιλιωθείς με κάθε αλήθεια σου χωρίς να σε κρίνεις και σε κατανοήσεις, θα πιστέψεις σε σένα. Αν σε αγαπήσεις όπως είσαι, ο φόβος σου θα υποχωρήσει. Αν αποδεχτείς κάθε συναίσθημα που ένιωσες και το σεβαστείς, θα του δώσεις την αξία που έχει, θα αναπτύξεις ενσυναίσθηση. Δεν θα σε απειλεί το συναίσθημα του άλλου ανθρώπου βιώνοντάς το ως απειλή, αλλά θα μπαίνεις στη θέση του και θα τον κατανοείς.

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να γκρεμίσεις τα τείχη που έχτισες είναι να αποδεχτείς ότι υπήρξαν. Όταν συνειδητοποιήσεις ότι εξαιτίας των πληγών σου ήσουν αμυντικός στην αγάπη, θα ανοίξεις την καρδιά σου σε ανθρώπους που ανοίγουν την καρδιά τους για να σε δεχτούν. Υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους μπορείς να μοιραστείς και να γεμίσεις συναισθήματα, αρκεί να νιώθεις έτοιμος να τους δεχτείς στη ζωή σου.

Όταν εκτιμήσεις τον εαυτό σου, δεν θα σε οδηγούν οι ανάγκες σου στις επιλογές σου αλλά η εκτίμηση του εαυτού σου. Δεν θα προσδοκάς από τους άλλους να σε σώσουν, ώστε να αλλοιώνεται η αντίληψη για το συναίσθημά σου. Θα σέβεσαι αυτό που νιώθεις μαζί τους και θα πορεύεσαι σύμφωνα με αυτό.

Όταν τα τείχη πέσουν, νιώθεις ασφάλεια να ανοιχτείς σε ανθρώπους όπου ανάμεσά σας υπάρχει αμοιβαία  εκτίμηση. Επιτρέπεις στον εαυτό σου να νιώσεις ευάλωτη -ος και χάρη στην αποδοχή της ευαλωτότητάς σου ανοίγεις, δέχεσαι, μοιράζεσαι συναισθήματα. Επιτρέπεις ταυτόχρονα σε κάθε δυναμικό σου στοιχείο να υπάρχει και το αξιοποιείς. Προστατεύεις τα συναισθήματά σου για τους ανθρώπους που αγαπάς, αφοσιώνεσαι στην δέσμευση και χαίρεσαι με αυτό που σου δίνει μια σχέση πίστης. Ενδιαφέρεσαι για την προσωπική σου εξέλιξη, νιώθεις θαυμασμό για την εξέλιξη των ανθρώπων που αγαπάς. Μαζί τους με υπομονή και επιμονή καλλιεργείς τον κήπο της αγάπης σας. Μαζί τους αγαπάς και δέχεσαι να σε αγαπήσουν όπως σου αξίζει.

Αγγελική Μπολουδάκη – Ειδικός Ψυχικής Υγείας