Η ηλικία μας βρίσκεται εκεί που θέλουμε εμείς
10 Δεκεμβρίου 2019
Μαμά και μπαμπά
12 Δεκεμβρίου 2019

Μορφές της ενσυναίσθησης

Ο άνθρωπος που διαθέτει συναισθηματική ενσυναίσθηση νιώθει τα συναισθήματα και τα αισθήματα των άλλων ανθρώπων, μπαίνει στη θέση τους, τους καταλαβαίνει.

Ο άνθρωπος που διαθέτει γνωστική ενσυναίσθηση αντιλαμβάνεται πως νιώθουν οι άλλοι άνθρωποι. Διαβάζει τις σκέψεις τους που συνδέονται με τα συναισθήματά τους, καταλαβαίνει πως λειτουργούν με τον τρόπο που λειτουργούν.

Η ενσυναίσθηση είναι δώρο το οποίο καλλιεργείται με ωριμότητα και ευθύνη.

Διαφέρει από τη συμπάθεια που είναι το ενδιαφέρον και η έγνοια για τον άλλον. Διαφέρει και από την ταύτιση που είναι η ένωση μέσω των κοινών συναισθημάτων και σκέψεων. Και τα δυο είναι τρόποι σύνδεσης αλλά η ενσυναίσθηση προυποθέτει ωριμότητα και αυτονομία, ώστε να αισθανθείτε τον άλλον άνθρωπο, ενώ ταυτόχρονα είστε στον εαυτό σας. Το να είστε στο κέντρο σας, σας βοηθά να καταλάβετε καλύτερα τον άλλον άνθρωπο, αν τα αιτήματά του εκφράζουν αυτό που χρειάζεται πραγματικά ή με τα αιτήματά του τείνει να αναπαράγει μια προβληματική κατάσταση.

Όταν συναισθάνεστε με ωριμότητα τον άλλον, βοηθιέται τόσο ο άλλος όσο κι εσείς, γιατί με το να είστε στο κέντρο σας δημιουργείτε μια ισορροπία, πολύτιμη και για τους δυο σας.

Μια αποκλίνουσα μορφή της ενσυναίσθησης είναι η υπερενσυναίσθηση. Δεν νιώθετε απλά τον άλλον άνθρωπο αλλά απορροφάτε το συναίσθημά του. Γίνεστε ένα με αυτό, χωρίς να διαχωρίζετε τον εαυτό σας από αυτό. Δεν αισθάνεστε απλά το συναίσθημά του, υποφέρετε από αυτό. Σε αυτήν την περίπτωση κινδυνεύετε. Υποβάλλεστε στις ανάγκες των άλλων, βάζοντας τις δικές σας στην άκρη. Με το να μην βλέπετε τα όρια σας, χάνεστε στον άλλον και για την ακρίβεια χάνεστε στην προβληματική του. Αναλώνεστε στα αιτήματά του, που δεν είναι υγιή αιτήματα, αλλά αιτήματα εξάρτησης. Δεν βοηθάτε τον εαυτό σας, δεν βοηθάτε ουσιαστικά τον άνθρωπο για τον οποίο ενδιαφέρεστε.

Όταν συναισθάνεστε, είναι σημαντικό να είστε σε επαφή  με τα συναισθήματά σας για τον άλλον όπως και με τις σκέψεις σας για αυτά. Σε αρμονία με το συναίσθημα και τη λογική σας, πλησιάζετε τον άλλον άνθρωπο και διερωτάστε αν αυτό που σας ζητά είναι αυτό που πραγματικά χρειάζεται, με την έννοια να κάνει καλό στην υγεία και στην ωριμότητά του. Αν, για παράδειγμα, λυπάται για ένα γεγονός που συνέβηκε στη ζωή του, τον πλησιάζετε, κάθεστε μαζί του, τον νιώθετε, του δείχνετε ότι θα είστε δίπλα του να το αντιμετωπίσει, αξιολογώντας πως το αντιμετωπίζει. Αν όμως χρησιμοποιεί τα συναισθήματα λύπησης για τον εαυτό του, ώστε να διατηρεί αυταπάτες ότι χρειάζεται ένα γονιό δίπλα του και στον καθένα βλέπει ένα γονιό που απαιτεί από αυτόν να είναι δίπλα του εξαρτητικά, τότε μπαίνοντας σε αυτήν την θέση, δεν τον βοηθάτε αλλά συντηρείτε τις αυταπάτες του να προσδοκά σε μαγικές λύσεις και του επιτρέπετε να σας εκμεταλλευτεί.

Ο τρόπος που σχετιζόμαστε είναι σημαντικός για την ψυχική μας υγεία. Όσο πιο ισορροπημένος είναι, ωφελούμαστε τόσο εμείς όσο και οι άνθρωποι με τους οποίους συνδεόμαστε.

Αγγελική Μπολουδάκη – Ειδικός Ψυχικής Υγείας