Ο ενωμένος εαυτός
10 Απριλίου 2018
Ο κόσμος είναι ένας. Είναι μια ενότητα. Αν συμβεί κάτι σε αυτό το φύλλο, κάτι θα συμβεί και σ’ εκείνο το μακρινό αστέρι. Τα πάντα είναι μαζί – αυτή η σύμπνοια.
11 Απριλίου 2018

Απενοχοποίηση

Όταν ήσασταν παιδί, οι ανάγκες σας δεν βρήκαν την ανταπόκριση που θέλατε. Όταν εκφραζόσασταν, επικρινόσαστε, γιατί έπρεπε να κινείστε σύμφωνα με τις υποδείξεις των άλλων.

Κάθε φορά που υποστηρίζετε τη δική σας άποψη και έκφραση, νιώθετε ενοχές. Φοβάστε, γιατί σας αγχώνει η ιδέα ότι μπορεί να απορριφθείτε ή και να εγκαταλειφθείτε.

Όταν προσπαθείτε να εκφραστείτε όπως θέλετε, αμφιβάλλετε για αυτά που σκέφτεστε, νομίζετε πως θα κάνετε λάθος, δεν εμπιστεύεστε απόλυτα την άποψή σας.

 Επιλέγετε σχέσεις που καταπιέζονται οι ανάγκες και τα συναισθήματά σας, σχέσεις που καθρεφτίζουν το φόβο σας να είστε ο εαυτός σας.

Επικρίνετε τον εαυτό σας και κάθε φορά που λέτε κάτι, όπου οι άλλοι δεν συμφωνούν με αυτό, αμφιβάλλετε για την κρίση σας. Νιώθετε ενοχές που δεν κάνετε ότι θέλουν οι άλλοι και σας κυριεύει το άγχος ότι θα απορριφθείτε.

Η αυθεντικότητά σας επηρεάζεται. Αν είστε η αλήθεια σας, μήπως δεν σας αποδεκτούν;

Όταν θελήσετε να κάνετε αυτό που επιθυμείτε, αναρωτιέστε συνεχώς για τις επιπτώσεις που θα έχει στα συναισθήματα των άλλων, με αποτέλεσμα να ικανοποιείτε τις ανάγκες των άλλων και να αμελείτε τις δικές σας. Αρκείστε στα λίγα ή και στα ψίχουλα που σας δίνουν, εξιδανικεύοντάς τα. Φαντασιώνεστε όσα λείπουν, δημιουργώντας μια πλασματική πληρότητα στη σκέψη σας. Στην ιδέα ότι θα σας αφήσει ο άλλος, ξυπνά το άγχος της απόρριψης ή της εγκατάλειψης και συμβιβάζεστε. Η γνώμη των άλλων είναι πολύ σημαντική για σας, γιατί νομίζετε πως στην αποδοχή τους συναντάτε την αυτοεκτίμηση σας. Αντιμετωπίζετε επιφυλακτικά την επιθυμία σας, νιώθετε ένοχοι στην ιδέα να την αναλάβετε, γιατί φοβάστε πως δεν την αξίζετε.  Σαν να φαντάζεστε πως έχετε διαπράξει κάποιο λάθος και πρέπει να τιμωρηθείτε για αυτό.

Η επίκριση προς τον εαυτό σας δεν σας επιτρέπει να συνδεθείτε με τον άλλους ανθρώπους με ελεύθερο τρόπο. Η ενοχή σάς κάνει να νιώθετε υποχρεωμένος προς εκείνους. Φοβάστε πως δεν θα σας αποδεχτούν αν είστε ο εαυτός σας, πως θα απομακρυνθούν από σας αν εκφράσετε την αλήθεια σας, πως θα δουν το ευάλωτο κομμάτι του εαυτού σας και δεν θα τους αρέσει. Κάνετε συνεχώς πράγματα για τους άλλους, χωρίς να αναρωτιέστε αν πραγματικά είναι αυτό που θέλετε και χρειάζεστε, κάτι που σας κουράζει και αναλώνει την ενέργειά σας, ενώ δεν σας βοηθά να συνδεθείτε ουσιαστικά.

Επικρίνοντας τον εαυτό σας, ελκύεστε από ανθρώπους με φαινομενική αποφασιστικότητα. Θέλετε να πιστέψετε στον εαυτό σας, να εκφραστείτε ελεύθερα, να υποστηρίξετε τα δικαιώματά σας, για αυτό και εξιδανικεύετε ανθρώπους που νομίζετε πως το κάνουν με άνεση. Οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους δεν διακρίνονται τόσο από θάρρος όσο από θράσος.

Δίνετε και δίνεστε αλλά αρκείστε στα ψίχουλα. Θα το ονομάζετε ανιδιοτέλεια, αγάπη, ταπεινότητα, στην πραγματικότητα όμως είναι ταπείνωση. Στις σχέσεις που αξίζει να λειτουργεί και να υπάρχει ένας άνθρωπος είναι μόνο στις ισότιμες. Κάθε άλλη σχέση τον υποτάσσει και τον υποδουλώνει, ενώ υποβαθμίζει την αξία του. Αν δεν λαμβάνετε αυτό που δίνετε, η σχέση δεν αξίζει.

Όταν οι άλλοι σας υποτιμούν ή σας μειώνουν, προσπαθείτε να διορθώσετε τις συμπεριφορές σας, νιώθοντας ένοχα που κάνετε τους άλλους να κάνουν αυτές τις σκέψεις για σας. Εξαρτάστε από τον άλλον, γιατι δεν αποδέχεστε τον εαυτό σας, οπότε αναζητάτε την αποδοχή του άλλου, όχι απλά για να επιβεβαιωθείτε, αλλά για να υπάρξετε.

Στις σχέσεις που υπάρχει εκτίμηση, δυσκολεύεστε, γιατί δεν λαμβάνετε την επιβεβαίωση που έχετε ανάγκη. Οι αμφιβολίες σας κάνουν να αναζητάτε μια επιβεβαίωση για την εικόνα σας και να μην διακρίνετε τις πράξεις που συνοδεύουν τα λόγια. Ενώ παρασύρεστε από λόγια που δεν συνοδεύονται από πράξεις ή από λόγια που μαρτυρούν εκμετάλλευση.

Νιώθετε συχνά μόνος-η σας, παρόλο που μπορεί να περιβάλλεστε από ανθρώπους που σας αγαπούν και τους αγαπάτε. Η μοναξιά που νιώθετε έχει να κάνει με το ότι βιώνετε τον εαυτό σας διαχωρισμένα. Εδώ είναι ο καλός μου εαυτός, ο προσαρμοσμένος στις ανάγκες των άλλων, τον οποίο αγαπώ γιατί δεν με φέρνει σε δύσκολη θέση, και εδώ είναι ο κακός μου εαυτός, που δεν μου αρέσει, γιατί σκέφτεται, αισθάνεται και κάνει πράγματα που δεν γίνονται αποδεκτά από όλους.

Λέτε ναι, ενώ θέλετε να πειτε όχι, δεν βάζετε εύκολα όρια, ενώ όταν σας ανατίθενται ευθύνες, τις αναλαμβάνετε, αρκεί να μην αφορούν στον εαυτό σας. Προσπαθείτε να τα κάνετε όλα τέλεια, οπότε κάθε ευθύνη κουβαλά το φορτίο της υποχρέωσης και της ενοχής και δεν διακρίνετε αν η ανάληψη της ευθύνης σας αφορά ή χρειάζεται να την μεταθέσετε αλλού, εκεί που ανήκει.

Δεν ζητάτε εύκολα βοήθεια από τους άλλους και όταν σας δίνεται, δεν γνωρίζεται πως να την διαχειριστείτε.

Όταν οι άλλοι δυσαρεστούνται, προσπαθείτε να καταλάβετε τι κάνατε, θεωρώντας πως φταίτε.  Υπεραναλύετε, προσπαθώντας να διορθώσετε τις συμπεριφορές σας, γιατί νομίζει πως έχετε την αποκλειστική ευθύνη.

Ανέχεστε ανθρώπους από φόβο μην τους χάσετε.  Ανθρώπους που σας εκμεταλλεύονται, σας χειραγωγούν, ανθρώπους που έχουν απαιτήσεις από σας, χωρίς να θεωρούν ότι πρέπει να συνδέονται ισότιμα μαζί σας. Ανθρώπους που σας γεμίζουν ενοχές, που επικρίνουν κάθε συμπεριφορά σας, θεωρώντας την λάθος. Ανθρώπους που σας ενοχοποιούν για το πως νιώθουν από τα λάθη σας, χωρίς να αναλαμβάνουν την ευθύνη των  δικών τους λαθών.

Όταν ήσασταν παιδιά, προσπαθούσατε να μην απογοητεύσετε τους γονείς σας, νομίζοντας ότι αυτός είναι ο τρόπος για να τους έχετε κοντά σας, κάτι που σας δημιουργούσε σύγχυση και κούραση. Όταν εκφράζετε την επιθυμία σας, δεν σκέπτεστε τι κάνει καλό σε σας αλλά “μην απογοητεύσω τους άλλους”.

Η ενοχή γίνεται έγνοια για τον εαυτό μας, όταν εκτιμάμε την αξία του. Όταν νοιαζόμαστε πραγματικά για μας.

Όταν συνειδητοποιείς την αξία σου, η εκμετάλλευση του άλλου δεν βρίσκει χώρο να υπάρξει. Όταν σε εκτιμάς, η κάθε υποτίμηση δεν σε επηρεάζει. Όταν σε σέβεσαι, η κάθε παραβίαση δεν σε αφορά. Όταν βάζεις όρια, αποδέχεσαι ότι χρειάζεσαι στη ζωή σου ανθρώπους που τα δέχονται. Όταν εκφράζεσαι με ειλικρίνεια, ελκύεις ειλικρινείς ανθρώπους. Όταν σχετίζεσαι με αυθεντικότητα, σχετίζεσαι με ανθρώπους που η αυθεντικότητα αποτελεί αξία στη ζωή τους.

Δεν είναι εύκολο για έναν ενοχικό άνθρωπο να πιστέψει στον εαυτό του, να εκτιμήσει, να σεβαστεί τον εαυτό του. Κάθε προσπάθεια όμως προς αυτήν την κατεύθυνση αξίζει, γιατί διαφυλάσσεις την ψυχική σου υγεία.

Όταν απενοχοποιούμε τον εαυτό μας, η ενοχή γίνεται έγνοια για τον εαυτό μας όπως και για ό,τι αξίζει να αγαπάμε.

Αγγελική Μπολουδάκη