Νερό με λεμόνι
22 Ιανουαρίου 2018
Η ποιότητα μιας ερωτικής σχέσης
22 Ιανουαρίου 2018

Ευγνωμοσύνη

Να μπορούμε να χαιρόμαστε την κάθε στιγμή που ζούμε.

Να τη ζούμε όπως είναι, για αυτό που είναι.

Κάθε στιγμή μας διαμορφώνει, μας ολοκληρώνει, αν συμμετέχουμε σε αυτήν με ευγνωμοσύνη.

Η κάθε στιγμή έρχεται να μας επικοινωνήσει κάτι. Κοινωνούμε την αλήθεια που μας χαρίζει, δεχόμαστε το μήνυμα που μας αφήνει ως δώρο. Αναγνωρίζουμε ποιο μάθημα ήρθε να μας αφήσει και ποια είναι η ευθύνη μας στο δώρο.

Ζω ευχαριστιακά σημαίνει ζω αυθεντικά την κάθε στιγμή. Τη ζω για αυτό που είναι, για το συναίσθημα που νιώθω σε σύνδεση μαζί της.

Κάθε εμπειρία φέρνει στην επιφάνεια ένα συναίσθημα που έχουμε μέσα μας για να το νιώσουμε, να το αγκαλιάσουμε. Νομίζουμε πως η εμπειρία είναι εκείνη που μας προκαλεί το συναίσθημα, όμως μέσα μας βρίσκεται η χαρά, η λύπη, ο πόνος και η εμπειρία είναι ο καθρέφτης μας.

Πόσες φορές όμως αδικώντας την κάθε στιγμή, αναπαράγουμε ένα συναίσθημα μας που δεν έχει εκφραστεί και το αποδίδουμε σε αυτήν. Σε αυτήν την περίπτωση η κάθε στιγμή αλλοιώνεται, της δίνουμε ένα συναίσθημα που δεν της ανήκει και χάνουμε την αλήθεια της. Πόσες φορές νιώθουμε λυπημένοι και ντύνουμε την χαρούμενη στιγμή με λύπη… Πόσες φορές λαχταράμε να νιώσουμε χαρά ενώ είμαστε θλιμμένοι και ντύνουμε τη λύπη μας με τα ρούχα της χαράς, ενώ αυτό που χρειάζεται είναι να ζήσουμε τη λύπη μας όπως είναι, να τη νιώσουμε στο βάθος και στην ουσία της…Αν νιώθουμε θυμό, απαιτούμε από αυτήν με άπληστο τρόπο να μας ανακουφίσει, αν νιώθουμε απογοήτευση, μας απογοητεύει η διαφορετική θέση, αν νιώθουμε πικρία, επικρίνουμε τον εαυτό μας και τους άλλους. Αν δεν έχουμε επουλώσει τα συναισθήματά μας από το παρελθόν, έρχονται στο παρόν και διεκδικούν λύτρωση. Έτσι όμως το παρόν χάνει την αλήθεια του, δεν το ζούμε για αυτό που είναι

Να μπορούμε να αγκαλιάζουμε την κάθε στιγμή για αυτό που είναι, χωρίς να την περιορίζουμε, χωρίς να μας περιορίζει με την εικόνα που της δίνουμε, προσδοκώντας από εκείνη. Να τη νιώθουμε δική μας χωρίς το φόβο της απώλειας της ή της δικής μας απώλειας σε αυτήν.

Κάθε στιγμή που τη ζούμε με ευγνωμοσύνη είναι μια στιγμή ευχαριστιακά βιωμένη.

Αναγνωρίζοντας τι θέλουμε και τι μπορούμε, κάθε στιγμή γίνεται σημαντική. Συναντιόμαστε μαζί της στο σημείο εκείνο που η αυθεντικότητα των συναισθημάτων και των σκέψεων μας μας συνδέει με το είναι μας, με τους στόχους μας, με τη ζωή των άλλων,  με τη σύνδεσή μας μαζί τους. Συναντιόμαστε μαζί της με τρόπο που το είναι μας παραμένει ακέραιο και τη δεχόμαστε όσο η αγάπη που ανακινεί μέσα μας μας ενώνει με τον εαυτό μας και με τους άλλους.

 Αγγελική Μπολουδάκη