Βρέχει
9 Νοεμβρίου 2018
Όταν λέμε “πρόσεχε”, εννοούμε πως ο κόσμος είναι επικίνδυνος, ενώ όταν λέμε “να περνάς καλά” εννοούμε ότι ο κόσμος είναι ένας τόπος χαράς
11 Νοεμβρίου 2018

Να μένεις…

Να μάθεις να μένεις…

Να μάθεις να μένεις με αγκαλιές που σε κρατούν.

Με ανθρώπους που σε κατανοούν. Που τα λόγια σου βρίσκουν χώρο να ακουμπήσουν. Που ανοίγουν την καρδιά τους να σε καταλάβουν, ακόμα κι αν τα βιώματά τους είναι διαφορετικά.

Με εκείνους που η έγνοια τους για σένα καταλύει κάθε κύτταρο σκληρότητας μέσα σου και η τρυφερότητα ξεχειλίζει την ύπαρξή σου.

Με αυτούς που η αποδοχή τους σε κάνει να μαθαίνεις από το λάθος σου.

Με ανθρώπους που η εκτίμησή τους, η προτεραιότητα τους για σένα απογειώνει την αξία σου.

Με τους ανθρώπους όπου ο σεβασμός τους για σένα κάνει το κουσούρι της επίκρισης για τον εαυτό σου να μη βρίσκει χώρο να υπάρξει. Το ότι δέχονται αυτό που είσαι σε βοηθά να κάνεις τις αλλαγές που πρέπει να κάνεις για να γίνει καλύτερη η αγάπη μέσα σου.

Με εκείνους που νιώθεις περηφάνια που υπάρχουν στη ζωή σου, γιατί προσπαθούν με ηρωισμό για τη ζωή τους, χωρίς να ασχολούνται με άλλους και με άλλα γυρεύοντας άλλοθι για να μην ασχοληθούν με την ευθύνη τους.

Με εκείνους που θυσιάζουν κάθε μίζερο κομμάτι τους προκειμένου να κάνουν χώρο στην αγάπη μέσα τους.

Με εκείνους που η ευγνωμοσύνη που νιώθουν για καθετί που κέρδισαν ή που τους δόθηκε κάνει τον εγωκεντρισμό τους να υποχωρεί. Δεν προβάλουν με θυμό τους φόβους τους αλλού, νομίζοντας ότι ο άλλος τους φταίει για αυτά που κουβαλούν μέσα τους, ακυρώνοντας με αυτόν τον τρόπο την αγάπη.

Με αυτούς που δεν αναζητούν μια επιβεβαίωση σε σένα, ένα καταφύγιο να ξεφύγουν από την ευθύνη τους, τον εαυτό τους σε σένα, αλλά αυτό που τους ενδιαφέρει είναι η ουσία των συναισθημάτων που μοιράζεστε μαζί, η αλήθεια αυτής της ουσίας.

Με εκείνους που δεν παρερμηνεύουν την προστασία με έλεγχο, την προσοχή με κατηγόρια και με επίκριση, την προσφορά με ελεημοσύνη, την εκτίμηση με επιβεβαίωση, τον θαυμασμό με ζήλια, την ισοτιμία με ανταγωνισμό, την ευαλωτότητα με λύπηση.

Με εκείνους που τα σώματά σας έχουν τις ίδιες δονήσεις και οι καρδιές σας ενώνονται για να χαρίσουν στο σώμα σας μια νέα μορφή.

Με τους ανθρώπους εκείνους που τιμούν την κληρονομιά αγάπης με την οποία προικίστηκαν και δίνουν μάχες με το δύσκολο κομμάτι που κληρονόμησαν, ώστε να μην υπερισχύσει και αλώσει την αξία της αγάπης μέσα τους.

Με εκείνους που νιώθουν ελεύθεροι να είναι ο εαυτός τους, κάτι που βοηθά και σένα να είσαι η αλήθεια σου.

Με τους ανθρώπους εκείνους που η προσφορά τους σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, όχι γιατί είναι πανταχού παρόντες, αλλά γιατί το μοίρασμα μαζί τους σε οδηγεί με ελεύθερο και ισότιμο τρόπο στην καρδιά σου, ανοίγει τον εαυτό σου, σε ανοίγει και στους άλλους.

Να μάθεις να μένεις, χωρίς να έχεις ανάγκη τις χαρές και τις λύπες του παρελθόντος, χωρίς να αναλώνεσαι σε πρόσωπα που πλήγωσαν, γιατί όσο το κάνεις δεν επιτρέπεις στην ευγνωμοσύνη μέσα σου να ριζώσει.

Να μάθεις να μένεις εποπτεύοντας κάθε κομμάτι του εαυτού σου που φαντασιώνεται πως  θα καλύψει τα ελλείμματα του παρελθόντος μέσα από άλλα πρόσωπα, χορταίνοντας από αυτά, ενώ ταυτόχρονα να αναλαμβάνεις την ευθύνη του εαυτού σου, την ικανοποίηση των αναγκών σου, την εκπλήρωση των επιθυμιών σου.

Να μάθεις να μένεις με την επιθυμία σου για αγάπη και με ό,τι την βοηθά να γίνει πιο ώριμη, πιο ποιοτική, πιο αληθινή.

Αγγελική Μπολουδάκη – Ειδικός Ψυχικής Υγείας