

Να είσαι πιστός/ή στον εαυτό σου. Όχι όπως σε προβάλλουν οι άλλοι, όχι όπως «πρέπει», αλλά όπως πραγματικά είσαι στην ουσία σου. Με τις αλήθειες σου, τις ευαισθησίες σου, τις ανάγκες και τα όριά σου. Να σε ακούς — όχι μόνο όταν όλα πάνε καλά, αλλά και όταν μέσα σου επικρατεί σιωπή ή θόρυβος. Εκεί κρύβεται η φωνή της ψυχής σου. Μη σβήνεις το φως σου για να χωρέσεις στις σκιές άλλων.
Να επιλέγεις τον εαυτό σου κάθε μέρα. Να σε βάζεις σε προτεραιότητα, όχι από εγωισμό, αλλά από αγάπη. Δεν μπορείς να δώσεις σε άλλους ό,τι δεν δίνεις πρώτα σε εσένα: φροντίδα, κατανόηση, εμπιστοσύνη. Το να σε φροντίζεις είναι πράξη εσωτερικής ενδυνάμωσης. Είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο μπορούν να χτιστούν υγιείς, αληθινές σχέσεις.
Και όταν μιλάμε για σχέσεις, να θυμάσαι: το κριτήριο δεν είναι μόνο η συντροφιά στις καλές στιγμές. Είναι το αν ο άλλος στέκεται δίπλα σου όταν δοκιμάζεσαι. Αν σε υπερασπίζεται όταν δεν είσαι παρών/παρούσα. Αν κρατάει το χέρι σου όχι μόνο όταν λάμπεις, αλλά και όταν λυγίζεις. Αν σε κοιτάζει και σε βλέπει — αληθινά.
Ο άνθρωπος που αξίζει να είναι στη ζωή σου είναι αυτός που σε σέβεται, που σε τιμά με τη στάση του, που δεν σε προδίδει όταν του δοθεί η ευκαιρία. Είναι αυτός που γίνεται φωνή για σένα όταν οι άλλοι φωνάζουν εναντίον σου. Που λέει «είμαι εδώ» και το εννοεί — με πίστη, με ακεραιότητα, με συνέπεια.
Να διεκδικείς σχέσεις που σε χτίζουν, όχι που σε διαλύουν. Να μη συμβιβάζεσαι με λιγότερα από αυτό που αξίζεις. Να νιώθεις τη σιγουριά ότι έχεις δίπλα σου ανθρώπους που θα σε στηρίξουν, όχι μόνο για ό,τι είσαι, αλλά και για ό,τι μπορείς να γίνεις. Και το ίδιο να είσαι και εσύ για εκείνους.
Γιατί στο τέλος, η αγάπη δεν είναι μόνο συναίσθημα. Είναι θέση. Είναι στάση. Είναι επιλογή. Και ξεκινάει — πάντα — από εσένα.
Αγγελική Μπολουδάκη