Είσαι το δοχείο, όχι το περιεχόμενο
24 Αυγούστου 2018
Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει στην ώρα του
25 Αυγούστου 2018

Συνεξάρτηση

Συνεξάρτηση σημαίνει να αναλαμβάνεις τις ανάγκες των άλλων, παραμελώντας τις δικές σου. Να ασχολείσαι με τα συναισθήματα τους, να τους βοηθάς στην επίλυση των προβλημάτων τους, βάζοντας στην άκρη τον εαυτό σου.

Όταν ήσουν παιδί είχες ανάγκη να σε προσέξουν, δεν έλαβες όμως την προσοχή που χρειαζόσουν. Ήταν φορές που ένιωθες ότι έπρεπε να προσαρμοστείς στις ανάγκες των άλλων για να έχεις την προσοχή που άξιζες. Έτσι, έμαθες ότι για να έχεις το ενδιαφέρον των άλλων, πρέπει να ασχολείσαι μόνο με εκείνους, ακόμα και αν οι άλλοι δεν  δείχνουν να ενδιαφέρονται για αυτό που χρειάζεσαι. Είχες ανάγκη τους γονείς σου για να υπάρξεις, για αυτό θεώρησες πως σχέση σημαίνει ότι για να έχεις την προσοχή των άλλων, πρέπει να θυσιάζεις τις ανάγκες σου και να ικανοποιείς μόνο τις δικές τους.

Τα παιδιά που τα κοιτούσαν μόνο όταν ικανοποιούσαν τις ανάγκες των άλλων, δεν αισθάνονται σημαντικοί.

Το επίκεντρό σου είναι ο άλλος. Κλειδί της ευτυχίας σου είναι ο άλλος. Καθετί όμορφο συμβαίνει στους άλλους όχι σε σένα. Όσο λιγότερο πιστεύεις στον εαυτό σου, τόσο περισσότερο αναζητάς τους άλλους, νομίζοντας ότι η δική σου ύπαρξη δεν είναι σημαντική. Ο άλλος έχει αξία, ενώ εσύ όχι.

Συμβιβάζεστε με τις προτιμήσεις των άλλων, ακόμα κι αν διαφωνείτε. Αισθάνεστε ένοχα όταν ασχολείστε με τις ανάγκες σας. Αμφιβάλλετε για την αξία σας κάθε φορά που δεν τα καταφέρνετε. Προσπαθούσατε από παιδιά να ελέγξετε τα πράγματα ώστε να έχετε την ασφάλεια που χρειαζόσασταν και ένας έλεγχος δεν σας αφήνει να νιώσετε τον αυθορμητισμό και την ελευθερία που έχετε ανάγκη. Και όταν το κάνετε, ο αυθορμητισμός σας παίρνει την μορφή της αντίδρασης. Ελκύεστε από ανθρώπους που έχουν ανάγκη να τους σώσετε, που είναι σε καταστάσεις όπου σας χρειάζονται ως σωτήρα. Όταν ήσασταν παιδιά, η έννοια της ισότιμης ανταπόκρισης σας ήταν άγνωστη. Προσπαθούσατε να απαλλάξετε τους γονείς σας από τα προβλήματά τους μήπως σας προσέξουν. Προσπαθούσατε να τους απαλλάξετε ακόμα και από σας. Έτσι και τώρα, όσο πιο πολλά προβλήματα έχει κάποιος, τόσο σας δελεάζει η προσπάθεια να τον σώσετε, να τον λυτρώσετε από τα προβλήματά του. Όσο λιγότερο χώρο έχετε ή όσο περισσότερο προσπαθείτε να χωρέσετε εκεί που δεν υπάρχει χώρος για σας, τόσο η αυταπάτη ότι οι άλλοι θα σας προσέξουν διαιωνίζεται, μήπως και δικαιωθεί κάποια στιγμή.

Όταν ήσασταν παιδί, οι γονείς σας δεν ήταν σε θέση να σας προσφέρουν την αποδοχή και την συναισθηματική ασφάλεια που είχατε ανάγκη. Μάθατε να αναζητάτε κάτι που δεν αποκτήσατε ποτέ.

Δεν εμπιστεύεστε τον εαυτό σας και όταν οι άλλοι αμφιβάλλουν για την αξία σας, προσπαθείτε να την αποδείξετε. Ένας φαύλος κύκλος που μόνο εσείς μπορείτε να τον σταματήσετε.

Αποφεύγετε τις συγκρούσεις, γιατί θα χάσετε το ρόλο του καλού παιδιού, που με τόσο κόπο χτίσατε. Όσο πιο καλό παιδί είστε, τόσο περισσότερες ελπίδες έχετε ότι οι γονείς κάποια στιγμή θα σας προσέξουν. Οι άλλοι θα ενδιαφερθούν για εσάς. Η σύγκρουση σας φέρνει σε επαφή με την πραγματικότητα. Είστε μόνος- η σας. Όπως όταν ήσασταν παιδί.

Άλλες φορές νιώθετε θυμό που δεν μπορείτε να διαχειριστείτε τα πράγματα στη ζωή σας. Φοβάστε, γεμίζετε ανασφάλειες, ζηλεύετε. Καθένας, καθετί μπορεί να σας πάρει αυτό που έχετε, για αυτό και φοβάστε. Ήταν τα πάντα τόσο εύθραυστα, που ανα πάσα στιγμή μπορούσαν να ανατραπούν όλα. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τα πράγματα, μόνο ίσως τα συναισθήματά μας σε αυτά και αυτό κάποιες φορές.

Το να κάνεις παραχωρήσεις σε μια σχέση είναι αναγκαίο. Αυτό όμως το κάνεις μόνο όταν υπάρχει ισότιμη ανταπόκριση. Όταν και οι δυο θέλουν να είναι μαζί και μοιράζονται αλήθειες που τους φέρνουν κοντά. Όταν ακούν ο ένας τον άλλον και αλλάζουν μαζί για να συναντηθούν. Όταν η επιθυμία κάνει και τους δυο να βγάζουν τον καλύτερο τους εαυτό. Σε αυτήν την περίπτωση η παραχώρηση που κάνεις είναι πρόσθεση και δεν είναι αφαίρεση.

Θυμώνεις, θλίβεσαι, εξαντλείσαι. Η ενέργεια σου σπαταλιέται. Οι ανάγκες δεν καλύπτονται, αυξάνουν και μαζί αυξάνει και η απελπισία.

Αυτό που σε υγιαίνει είναι να σε βάλεις σε προτεραιότητα. Να σέβεσαι τις ανάγκες σου. Να αναρωτιέσαι κάθε φορά που προσπαθείς να ικανοποιήσεις μια ανάγκη του άλλου, αν νοιάζεσαι και για σένα. Ίσως πεις ότι αυτό σου αρέσει. Γιατί σου έχει γίνει συνήθεια. Κάτι που σε ευχαριστεί όμως δεν σε εξαντλεί. Όταν δίνεσαι, παίρνεις αυτό που θέλεις και χρειάζεσαι. Δεν μένεις σε στασιμότητα αλλά εξελίσσεσαι από την προσφορά και από την αποδοχή. Δίνεσαι όπου υπάρχει αμοιβαιότητα και ισοτιμία. Αλήθεια στην έκφραση. Αυθεντικότητα στα συναισθήματα.

 Αποδεχόμενοι τις αδυναμίες σας, την ευαλωτότητά σας, φοβάστε ότι δεν θα είστε σημαντικοί. Αποκαλύπτοντας τον εαυτό σας, για πρώτη φορά ίσως, έρχεστε σε επαφή με τις ανάγκες σας, εκείνες που δεν εκφράστηκαν ποτέ. Αυτό είναι κάτι πρωτόγνωρο για σας, επειδή η έκθεση του εαυτού σας συνοδεύτηκε από απόρριψη, από υποτίμηση, από παραμέληση. Μόνο όμως όταν εκφράσετε την αλήθειά σας, μπορείτε να νιώσετε που μπορεί να ακουστεί και να γίνει αποδεκτή.

Αυτό το ευάλωτο και αβοήθητο παιδί που ήσασταν κάποτε, έμεινε μόνο του και χρειάζεται την παρέα σας, την αποδοχή σας, τη φροντίδα σας, για να νιώσει την ασφάλεια που πάντα είχε ανάγκη.

Αγγελική Μπολουδάκη