Το φως σου μην το σβήσεις για κανέναν

Μην φοβάσαι πια να είσαι ο εαυτός σου.

Για πολύ καιρό άφηνες τον φόβο της απόρριψης να σε κρατάει πίσω. Προσπαθούσες να ταιριάξεις, να γίνεις αποδεκτός, να μη χάσεις ανθρώπους — ακόμα κι αν αυτό σήμαινε να χάνεις εσένα.

Πόσες φορές έπνιξες τη φωνή σου για να μη δυσαρεστήσεις; Πόσες φορές χαμήλωσες τα όριά σου για να κρατήσεις μια σχέση, μια φιλία, ένα “ανήκειν” που ποτέ δεν ήταν αληθινό; Κάθε φορά που έλεγες “ναι” ενώ μέσα σου ήθελες να ουρλιάξεις “όχι”, άφηνες πίσω ένα κομμάτι της ψυχής σου.

Ήρθε όμως η ώρα να θυμηθείς:
Η αυθεντικότητά σου είναι δύναμη — όχι αδυναμία.
Δεν χρειάζεται να παλεύεις για να αποδείξεις την αξία σου σε όσους δεν την βλέπουν.
Οι σχέσεις που στηρίζονται στον φόβο και την ανάγκη, είναι αλυσίδες, όχι δεσμοί αγάπης.

Θυμήσου πόσες φορές ένιωσες ενοχές επειδή τόλμησες να θέσεις όρια. Πόσες φορές αισθάνθηκες άσχημα επειδή διεκδίκησες σεβασμό. Πόσες φορές μάζεψες θυμό μέσα σου και τον άφησες να ξεσπάσει αλλού, σε λάθος ανθρώπους, σε λάθος στιγμές. Κι ύστερα… ξανά ενοχές. Ξανά βάρος.

Μα τώρα ξέρεις.
Όταν μένεις πιστός σε εσένα, κάποιοι θα απομακρυνθούν.
Και ναι, θα πονέσεις.
Αλλά αυτός ο πόνος είναι το κλειδί που ανοίγει πόρτες ελευθερίας.

Άφησε πίσω τη συνήθεια να σώζεις καταστάσεις που δεν θέλουν να σωθούν.
Μην μένεις σε σχέσεις από ενοχή ή φόβο.
Μην φορτώνεις στους ώμους σου ευθύνες που δεν είναι δικές σου.

Η αλήθεια σου είναι το σπίτι σου.
Η ειλικρίνειά σου είναι το φως σου.
Όσο κι αν πονά κάποιες φορές, σε οδηγεί πάντα σε κάτι πιο αληθινό, πιο καθαρό, πιο γεμάτο αγάπη.

Μην φοβάσαι να πεις «όχι».
Μην φοβάσαι να πεις «ως εδώ».
Μην φοβάσαι να κλείσεις πόρτες που δεν οδηγούν πουθενά.

Γιατί κάθε φορά που το κάνεις, ανοίγεις ένα παράθυρο προς τον αληθινό σου εαυτό.
Και δεν υπάρχει τίποτα πιο πολύτιμο από αυτό.

Η αυθεντικότητά σου είναι η δύναμή σου.
Είναι το φως σου.
Και αυτό το φως… μην το σβήσεις για κανέναν.

Αγγελική Μπολουδάκη