Αγαπητοί γονείς…
9 Μαρτίου 2020
Διώξε το φόβο και το φόβο του φόβου
11 Μαρτίου 2020

Όταν σέβομαι τον εαυτό μου, δεσμεύομαι με τον εαυτό μου, δεσμεύομαι με την επιθυμία μου για τους άλλους ανθρώπους

Όταν σέβομαι τον εαυτό μου, με αναγνωρίζω, εκτιμώ την αξία μου.

Όταν σέβομαι τον εαυτό μου, μπορώ να σεβαστώ τους άλλους ανθρώπους.

Όταν σέβομαι τη μοναδικότητά μου, μπορώ να σεβαστώ τη δική τους μοναδικότητα. Το διαφορετικό τρόπο να εκφράζονται για τον εαυτό τους, για αυτά που τους ενδιαφέρουν. Το διαφορετικό τρόπο να αγαπάνε, να συνδέονται και να δεσμεύονται. Το διαφορετικό τρόπο να υπάρχουν.

Είμαι γενναιόδωρη -ος. Αναγνωρίζω τη γενναιοδωρία των άλλων και την εκτιμώ. Νιώθω ευγνωμοσύνη γιατί ο πραγματικός πλούτος βρίσκεται στις καρδιές των ανθρώπων.

Όταν σέβομαι τον εαυτό μου, συνδέομαι ουσιαστικά με τους άλλους ανθρώπους. Προσπαθώ να βρω τα κοινά μας, να καταλάβω τις διαφορές μας. Προσπαθώ να επικοινωνήσω αυτό που θέλω να πω με τρόπο ώστε να με καταλάβει ο άλλος γιατί με ενδιαφέρει η επικοινωνία μας.  Με ενδιαφέρει ο άλλος και όχι να του περάσω ένα μήνυμα φόβου, αγωνίας, απόγνωσης, τρόμου ότι θα κριθώ από τον φαντασιωσικό άλλο που κατοικεί στο κεφάλι μου.

Όταν σέβομαι τον εαυτό μου, δεσμεύομαι με τον άλλον άνθρωπο. Δεσμεύομαι να βρω τρόπους να επικοινωνήσω αυτό που θέλω να του πω. Δεσμεύομαι να καταλάβω αυτό που θέλω να του πω ώστε να το καταλάβει και εκείνος.  Να καταλάβω την ωφέλεια του για μένα, άρα και για τον άλλον. Η δέσμευση δεν είναι κάτι εύκολο, είναι κάτι που το προσπαθώ. Μου είναι πιο εύκολο να δεσμευτώ με ένα σύμβολο, όσο πιο μακρινό τόσο καλύτερο, παρά με τον άλλον, τον κοντινό μου. Αν δεσμευτώ με τον κοντινό μου, πρέπει να ψάξω να βρω κοινά σημεία σύνδεσης και αυτό δεν είναι πάντα εύκολο. Με κάνει περισσότερο αληθινό, άρα πρέπει να απομακρύνω κάθε ψεύτικο από πάνω μου. Με κάνει περισσότερο εφευρετικό, ώστε να ανακαλύψω μέσα μου πράγματα που με βοηθούν να τον καταλάβω. Με κάνει να έρχομαι κοντά του και αυτό έχει απειλή. Με κάνει να μειώνω την κριτική στον εαυτό μου ώστε να μην τον επικρίνω και αυτό δεν είναι πάντα εύκολο, αν σκεφτούμε ότι έχουμε μάθει να λειτουργούμε μέσω της σχάσης. (Εδώ ο καλός μου εαυτός, που δεν μου προκαλεί φόβο γιατί τον γνωρίζω, εκεί ο κακός μου εαυτός που δεν γνωρίζω και απορρίπτω. Και όταν με απορρίπτω, απορρίπτω ταυτόχρονα στον άλλον και όποιο κομμάτι μου καθρεφτίζεται  σε εκείνον, το οποίο με φοβίζει και το βλέπω ως απειλή. Ενίοτε απορρίπτω και εκείνον για να μην μου θυμίζει τι χρειάζεται να αλλάξω). Η δέσμευση με κάνει να μην αμφιβάλλω για μένα, για να μπορέσω να μην αμφιβάλλω για εκείνον, κάθε φορά που προσπαθεί να κάνει κάτι για μένα, με σωστό ή με λάθος τρόπο. Με κάνει να μαθαίνω τρόπους να αλλάζω.

Όταν σέβομαι τον εαυτό μου, σέβομαι τον άλλον άνθρωπο. Δεν του επιβάλλομαι, σκέπτομαι και αισθάνομαι μαζί του. Του επικοινωνώ το ενδιαφέρον μου, την έγνοια μου για εκείνον. Κάνω πράξεις για εκείνον, δεν κατηγορώ τους άλλους που δεν κάνουν. Πηγαίνω δίπλα του, δίνω τον χρόνο μου, του αφιερώνομαι αν χρειαστεί και για όσο χρειαστεί. Δεν γίνεται ο άλλος πεδίο αντιπαράθεσης, αλλά πεδίο έγνοιας, έμπρακτης αγάπης.

Όταν σέβομαι τον άλλον άνθρωπο, σημαίνει ότι σέβομαι τον εαυτό μου Πόσο εύκολο όμως είναι να σεβόμαστε τον εαυτό μας πραγματικά; Πόσο εύκολο είναι να τα βάλουμε με τους φόβους μας, τις αμφιβολίες μας για μας, άρα και για τους άλλους; Πόσο εύκολο είναι να σεβαστούμε τα διαφορετικά κομμάτια του εαυτού μας, να σεβαστούμε τη διαφορετικότητα των άλλων; Πόσο εύκολο είναι να μην βλέπουμε απειλητικά τον εαυτό μας, κάθε φορά που αλλάζουμε αλλά να μας καταλάβουμε και να μας κατανοήσουμε; Πόσο εύκολο είναι να μην αντιμετωπίζουμε τον άλλον σαν απειλή αλλά να τον δούμε όπως είναι, έναν άνθρωπο που έχει ανάγκη να καταλάβει για να μπορέσει να έρθει κοντά μας;

Αγγελική Μπολουδάκη – Ειδικός Ψυχικής Υγείας