Νιώθοντας ασφάλεια και με τους φόβους μας, τολμάμε στην επιθυμία μας
17 Αυγούστου 2018
Όταν υπάρχει καλοσύνη και σεβόμαστε το περιβάλλον και τα ζώα, τότε θα ζήσουμε σε έναν καλύτερο κόσμο
18 Αυγούστου 2018

Μην το παίρνεις προσωπικά

Αν επηρεάζεσαι από λόγια άλλων για σένα, σημαίνει ότι έχεις ανάγκη να πείσεις τον εαυτό σου ότι αξίζεις για αυτό που είσαι.

Όταν ήσουν παιδί, δεν υπήρχε μια σταθερότητα σε αυτό που πίστευαν για σένα. Κάθε φορά που οι άλλοι ταλαντευόντουσαν στην κρίση τους για σένα, πληγωνόσουν, επηρεαζόταν η κρίση σου για σένα, αμφέβαλες για την αξία σου. Το αίσθημα ακεραιότητας και ασφάλειας ήταν ρευστό και αβέβαιο. Δεν νιώθεις να αξίζεις,  οπότε κάθε φορά που οι άλλοι μιλάνε αρνητικά για σένα, ο λόγος τους καθορίζει την αξία σου.

Ο άλλος, εάν ενδιαφέρεται για σένα, μιλά σε σένα. Μιλά σε σένα για το πώς νιώθει από τη συμπεριφορά σου, με στόχο να βελτιώσετε τη σχέση σας και στη συνέχεια σε ακούει. Όταν υπάρχει αλήθεια στα συναισθήματα, γίνονται αλλαγές που σας φέρνουν κοντά.

Αν μιλά αρνητικά για σένα για να  επικρίνει ή να ακυρώσει, δεν μιλά σε σένα. Μιλούν οι φόβοι του οπότε συνομιλεί μαζί τους, μιλά ο τρόπος που έμαθε να μιλά στον εαυτό του από παιδί, μιλά ο τρόπος που έμαθε να συνδέεται, μιλά ο τρόπος που άλλοι μιλούσαν για εκείνον.

Συνδεόμαστε μέσω της μεταβίβασης. Μεταβιβάζουμε συναισθήματα που νιώσαμε για άλλους ανθρώπους σε έναν άλλον άνθρωπο.

Ο άνθρωπος που μιλά αρνητικά για σένα, ενδεχομένως να νιώθει έτσι για κάποιο άλλο μέλος που γνωρίζει και επειδή δεν μπορεί να επικοινωνήσει τα συναισθήματά του σε εκείνον, τα μεταφέρει σε εσένα. Το κάνει υποσυνείδητα, χωρίς να γνωρίζει τους λόγους των πράξεων του.

Κάθε άνθρωπος έχει τις δικές του πληγές με τις οποίες αλληλεπιδρά με τους άλλους κι όταν αυτές αιμορραγούν, σου επικοινωνεί τον πόνο του με αυτόν τον τρόπο, σε κάνει να πονάς από τα λόγια και τη συμπεριφορά του.

Ο λόγος του, όμως, μιλά στο δικό σου τραύμα, το τραύμα της απόρριψης ή της εγκατάλειψης. Φοβάσαι  πως εάν σε κρίνουν αρνητικά, θα σε απορρίψουν, θα σε εγκαταλείψουν, φοβάσαι πως δεν είσαι επαρκής, οπότε κάθε αρνητικός λόγος σε κλονίζει.

Το τραύμα μας πληγώνει, όμως είναι φορές που, κλεισμένοι στο τραύμα μας, γινόμαστε άθελά μας εγωιστές.

Ένα μικρό παιδί φαντάζεται ότι ο κόσμος γυρίζει γύρω από αυτό. Ένα μικρό παιδί μέσα μας φαντάζεται ότι αν ο άλλος μιλά αρνητικά για μας, δεν μιλάει για τον εαυτό του και τον τρόπο που βλέπει τον κόσμο του, αλλά αναφέρεται σε εμάς και εμείς επηρεαζόμαστε αρνητικά, επειδή ο άλλος πρέπει να μας επιβεβαιώνει για να εκτιμάμε τον εαυτό μας.

Δεν είμαστε θύματα των γεγονότων, είμαστε οι πρωταγωνιστές της ζωής μας. Ζούμε σε έναν κόσμο, όπου υπάρχουμε με τον δικό μας τρόπο, και έχουν δικαίωμα κι οι άλλοι να υπάρχουν με τον δικό τους τρόπο.

Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι πρέπει να λειτουργούμε παθητικά στην όποια αντίδραση του άλλου προς εμάς. Το αντίθετο, μάλιστα.

Όσο λιγότερο επηρεαζόμαστε από τα λόγια του άλλου προς εμάς, τόσο πιο συντονισμένοι είμαστε με τη σκέψη και τα συναισθήματά μας. Εκφράζουμε τα επιχειρήματά μας, υποστηρίζουμε τις απόψεις μας, αποφασίζουμε τι θέλουμε, είμαστε συνεπείς σε ό,τι πρέπει να κάνουμε.

Όσο προστατεύουμε συναισθήματα και λογική και δεν αφήνουμε τους φόβους μας να παρεισφρήσουν, τόσο περισσότερο ώριμα αντιμετωπίζουμε την κάθε πραγματικότητα και είμαστε με όλη μας την παρουσία σε αυτήν ώστε να βιώνουμε τι μας εκφράζει και τι όχι. Όσο κατανοούμε τους πόνους μας, τους αγκαλιάζουμε, τους περιλαμβάνουμε, οπότε στον διαστρεβλωμένο πόνο του άλλου απαντάμε και παρατηρούμε τις μετακινήσεις που κάνει.  Κι όταν νιώθουμε ακέραιοι, με τις καλές και αδύναμες πλευρές μας, οι προβολές, μεταθέσεις, μεταβιβάσεις του άλλου δεν επηρεάζουν την εικόνα που έχουμε για μας. Βάζοντας τα όρια μας, βοηθάμε και τον άλλον να μην προβάλει τους φόβους του ή να μην μεταβιβάζει συναισθήματα που ανήκουν αλλού σε εμάς. Όταν η εικόνα που έχουμε για εμάς είναι σταθερή, δεν αναζητάμε την επιβεβαίωση στο λόγο του άλλου, αλλά την αλήθεια στα συναισθήματα, οπότε κάθε διάλογος είναι δεκτός γιατί βελτιώνει και αναπτύσσει την συναισθηματική σύνδεση.

Χρειάζεται να έχουμε πολύ μεγάλα αποθέματα συναισθηματικής και πνευματικής ωριμότητας, ώστε να γίνουμε μάρτυρες της δύναμης που έχει η συλλογική σκιά και ταυτόχρονα να κρατάμε την καρδιά μας ανοιχτή και δεκτική στα φωτεινά μηνύματα της ζωής, ώστε να μην αντιμετωπίζουμε διαιρεμένα ό,τι συμβαίνει αλλά διατηρώντας την ακεραιότητά μας.

Αγγελική Μπολουδάκη