Τότε μόνο…
5 Δεκεμβρίου 2020
Κάθε φορά που με χαρά αναλαμβάνουμε δράση, κάθε φορά που ανοίγουμε τη ματιά μας στα πέρατα που δεν ανέτειλαν ακόμα, όχι μόνο μεταμορφώνουμε αυτή και την επόμενη στιγμή, αλλά τρέπουμε και το παρελθόν εντός μας, το συνυφαίνουμε με τον εαυτό μας…
8 Δεκεμβρίου 2020

Ποιο είναι το πραγματικό σας αίτημα;

-Θέλω να δημιουργήσω, θέλω να έχω φίλους, θέλω να έχω αρμονικές σχέσεις με την οικογένειά μου, κ.α.

Βάζετε στόχους κι όμως δεν καταφέρνετε να υλοποιήσετε τους στόχους σας ή δεν υλοποιείτε τους στόχους που εναρμονίζονται με την πραγματική σας επιθυμία.

Νιώθετε κούραση, απογοήτευση, ματαίωση.

Αναρωτιέστε τι συμβαίνει…

Γιατί ενώ κάνετε τα αδύνατα δυνατά, δεν τα καταφέρνετε όσο θα θέλατε; Γιατί ενώ διαθέτετε ικανότητες, οι κινήσεις που κάνετε δεν σας  βοηθούν στους στόχους σας;

Ακούτε διάφορες συμβουλές, που σας παροτρύνουν να συνεχίσετε να προσπαθείτε, να επιμένετε στους στόχους σας, να αγωνίζεστε για το καλύτερο. Τις εφαρμόζετε κατά γράμμα, αλλά αυτό που καταφέρνετε είναι ελάχιστο σε σχέση με αυτό που πραγματικά θέλετε, αξίζετε και μπορείτε.

Η πραγματικότητα είναι ότι έχουμε ένα  αίτημα που ανταποκρίνεται στην επιθυμία μας και ένα λανθάνον αίτημα, το οποίο τελικά μας καθοδηγεί και που μπορεί να υπονομεύει αυτό που πραγματικά θέλουμε. ‘Θέλω να δημιουργήσω”, λέει το αίτημα της επιθυμίας σας. “Θέλω να βοηθηθώ ώστε να δημιουργήσω”, λέει το λανθάνον αίτημά σας. “Προσπαθώ να δημιουργήσω τις συνθήκες, ώστε να τα καταφέρω”, λέει η επιθυμία σας. “Προσπαθώ να κάνω τους άλλους να δημιουργήσουν τις συνθήκες ώστε να έχω μια παρέα σε ό,τι κάνουμε ή περιμένω από τους άλλους να με βοηθήσουν”, λέει το αίτημα του παιδιού μέσα σας που αναζητά στους άλλους ένα καθρέφτισμα. ‘Νιώθω ελευθερία να πραγματοποιήσω αυτά που θέλω, με ευθύνη, υπομονή και επιμονή” λέει η επιθυμία σας. “Εχω προσδοκίες, αναζητώ επιβεβαίωση, αλλάζω στόχους, προσπαθώντας να εξαφανίσω τα επώδυνα συναισθήματα ” λέει το τραυματισμένο κομμάτι του εαυτού σας. “Θέλω να συνδεθώ με ανθρώπους που η επιθυμία μας για σύνδεση και δέσμευση μας ενώνει”, λέει η επιθυμία σας,  “θέλω να με φροντίζουν, να ικανοποιούν όλες μου τις ανάγκες, να με επιβεβαιώνουν, να μου προσφέρουν μια πρόσκαιρη ικανοποίηση, να ξεχάσω για λίγο ‘μαζί’ τους τα αδιέξοδά μου, να νιώσω όλα εκείνα που δεν ένιωσα ως παιδί και ας μην υπάρχει σύνδεση και δέσμευση ανάμεσά μας”, λέει το κομμάτι του εαυτού σας που δυσκολεύεται να κάνει το πένθος για όσα δεν έζησε και να αποχωριστεί την αυταπάτη ότι θα τα ξαναζήσει.

Η επιθυμία μας έχει να κάνει με την συνειδητοποιηση ότι είναι δική μας και είμαστε αποφασισμένοι να την υλοποιήσουμε. Με την συνειδητοποίηση ότι εμείς την αναλαμβάνουμε και αυτό μπορεί να φαίνεται μοναχικό αλλά είναι γενναίο. Το ανώριμο μας αίτημα αφορά σε αυτό που περιμένουμε από τους άλλους, σε αυτό που περιμέναμε από παιδιά και έμεινε το παράπονο και η ματαίωση γιατί δεν πραγματοποιήθηκε και προσδοκούμε ότι οι άλλοι θα το αναλάβουν για εμάς. Δεν δρούμε, προσδοκούμε, απαιτούμε και αντιδρούμε. Την τοποθετούμε στον άλλον, ερωτευομαστε την επιθυμία μας στον άλλον, αδικούμε τον εαυτό μας γιατί δεν την αναλαμβάνουμε, αδικούμε και τον άλλον, γιατί ο έρωτας αφορά μια προβολή και όχι τον άλλον.

Η επιθυμία μας καθρεφτίζει εμάς, την δέσμευση και σύνδεση μαζί της. Το παιδιάστικό αίτημά μας γαντζώνεται στον άλλον, εξιδανικεύοντάς τον ή υποτιμώντάς τον ανάλογα την περίσταση, προσδοκώντας στον άλλον τη σωτηρία και τη λύτρωση. Η δική μας επιθυμία έχει αλήθεια, προσπάθεια, αγώνα και δικαίωση από την προσπάθεια. Το ανώριμο αίτημα βασίζεται σε μια αυταπάτη και έχει ανάγκη τον άλλον για να ικανοποιηθεί αυτή η αυταπάτη σε μια συνθήκη που δεν είναι αληθινή αλλά προσφέρει μια πρόσκαιρη ικανοποίηση και παραμονή σε μια ψευδαίσθηση, εκείνη την ψευδαίσθηση που χρειάζεται το παιδί όταν πιστεύει ότι αυτό το άλλο, το όποιο άλλο, θα του προσφέρει το μαγικό φίλτρο.

Ο Μόμπυ Ντικ ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία τελειώνει με μια φράση “είμαι ένα ορφανό” συνειδητοποιώντας ότι μόνοι μας δημιουργούμε τις συγκυρίες στη ζωή μας.  Και αυτή η συνειδητοποίηση μας κάνει να αναζητάμε δυνάμεις μέσα μας για να σωθούμε, δυνάμεις να ανακαλύπτουμε τρόπους να προσεγγίσουμε τους άλλους, δυνάμεις να αποχωριζόμαστε τις αυταπάτες μας, δυνάμεις να ζούμε σύμφωνα με τις αλήθειες μας.

Αγγελική Μπολουδάκη