Η προσωπική ανάπτυξη μιας γυναίκας
26 Δεκεμβρίου 2022
Μια συνάντηση από μόνη της δεν αρκεί αν δεν υπάρχει ωριμότητα για να συντηρηθεί μια σχέση
8 Φεβρουαρίου 2023

Συναισθηματική σύνδεση

Δυο άνθρωποι συνδέονται όταν το μυαλό και η καρδιά τους συντονίζονται σε μια επικοινωνία που ικανοποιεί και τους δυο. Όταν ο ένας αναγνωρίζει και καταλαβαίνει τον άλλον. Όταν καθένας λειτουργεί για τον άλλον σαν καθρέφτης που μέσα του βλέπουν ολοκληρωμένα κομμάτια του εαυτού τους.

Σε αυτές τις σχέσεις είναι πιο εύκολο να αναπτυχθείς, να μεγαλώσεις, να ωριμάσεις. Αυτό που είναι ο άλλος σου δίνει το ερέθισμα να μεγαλώσεις κάτι που το κάνεις με χαρά. Τον συναντάς γιατί το δικό σου αίτημα όπως και το δικό του είναι η προσωπική σας ανάπτυξη, κάτι που γίνεται πιο εύκολα όταν είστε μαζί γιατί η ανάπτυξη του ενός οδηγεί την ανάπτυξη του άλλου.

Όσο ικανοποιείς τις ανάγκες σου, σέβεσαι τις αποφάσεις σου, υλοποιείς τα όνειρά σου, όσο συνειδητοποιείς ότι είναι δική μας ευθύνη να ξεπεράσουμε τα εσωτερικά μας εμπόδια, αυτό που σε ελκύει είναι η ικανότητα των άλλων ανθρώπων να εκτιμούν τον εαυτό τους, να σέβονται την κάθε μορφή ζωής, να απολαμβάνουν μικρές ή μεγάλες χαρές στη ζωή τους με ευγνωμοσύνη για το κάθε μοίρασμα. Όταν εκείνο που σε ενδιαφέρει δεν είναι η προσκόλληση ή η επιβεβαίωση, επειδή ένα τραύμα σου, που παραμένει ανοιχτό ελπίζει στην επούλωση από κάποιον άλλον, αλλά η προσωπική σου εξέλιξη με την οποία ασχολείσαι προσωπικά,  γοητεύεσαι από την ικανότητα των ανθρώπων να αντιμετωπίζουν το κάθε εμπόδιο αναλαμβάνοντας την προσωπική τους ευθύνη και αποζητώντας την ελευθερία από κάθε είδους εσωτερικό εγκλωβισμό. Σε αυτές τις συναντήσεις συνδέεστε σε ένα σημείο που εξελίσσει και τους δυο σας.

Όταν συνειδητοποιούμε ότι έχουμε έρθει σε αυτήν την ζωή για να αναπτυχθούμε σε αυτό που είμαστε, απόζηταμε την παρέα ανθρώπων που αναπτυσσόμαστε μαζί. Ανθρώπων που δεν είναι τέλειοι όπως και εμείς, ανθρώπων που κάνουν λάθη όπως και εμείς. Έχουμε όμως ένα κοινό σκοπό, ένα κοινό τρόπο να αναπτυσσόμαστε μαζί, γιατί ο σκοπός του ενός στη ζωή ταιριάζει με του άλλου.

Υπάρχουν σχέσεις που διαταράσσουν την συναισθηματική ισορροπία των ανθρώπων, παραμένουν όμως μαζί σε βάρος της γαλήνης, της ψυχικής τους ηρεμίας. Παραμένουν μαζί ακόμα και αν αυτές οι σχέσεις τους αφαιρούν, τους αδειάζουν. Μπορεί να υπάρχει “αγάπη” που μοιάζει περισσότερο με συνήθεια ή με φόβο μην μείνουν μόνοι ή με ανασφάλεια για το τι θα πουν οι άλλοι. Σε αυτές τις σχέσεις δεν υπάρχει όμως σεβασμός, δεν βγάζει ο ένας στον άλλον τον καλύτερο, τον πιο εξευγενισμένο εαυτό του, δεν ακούγονται οι ανάγκες αλλά ο ένας επιβάλλει στον άλλον την δική του. Βλέπει ο ένας στον άλλον εκείνο που θέλει να δει και δεν βλέπουν πραγματικά αυτό που είναι ο άλλος, δεν αναρωτιούνται αν αυτό που θέλουν και οι δυο για τη σχέση είναι κοινό, αν υπάρχει αμοιβαιότητα, αν ο τρόπος που αντιμετωπίζουν την συντροφικότητα είναι αμοιβαίος.  Το πείσμα, η λύπη, ο φόβος, τα μοτίβα που προκαλούν οι εσφαλμένες πεποιθήσεις τους κάνουν να παραμένουν μαζί, ενώ στην πραγματικότητα δεν νιώθουν μαζί.

Εκπέμπουμε το συναίσθημα που νιώθουμε για εμάς, ανεξάρτητα από αυτό που είμαστε. Αν ο φόβος είναι το κυρίαρχο συναίσθημα που νιώθεις, θα συναντήσεις ανθρώπους που στον προκαλούν. Αν η ανασφάλεια κυριεύει την ύπαρξή σου, στις σχέσεις σου δεν θα νιώθεις ασφαλής, γιατι η ανταπόκριση θα είναι ανεπαρκής. Φοβάσαι γιατί μεγάλωσες νομίζοντας πως δεν μπορείς να τα καταφέρεις και μόνος σου. Νιώθεις ανασφάλεια γιατί έμαθες πως οι άλλοι πρέπει να αποφασίζουν για σένα, με αποτέλεσμα να μην νιώθεις ολοκληρωμένος, κάνοντας πράγματα που επιθυμείς και να αποφασίζεις για αυτά. Όσο δεν νιώθεις ολοκλήρωση για αυτό που είσαι, υποσυνείδητα περιμένεις κάποιον να σε ολοκληρώσει, εξαρτάσαι από εκείνον και εκείνο που παρατηρείς είναι ότι η εξάρτηση καλύπτει, σκεπάζει για την ακρίβεια προσωρινά με την “παρουσία” του άλλου το φόβο ή την ανασφάλειά σου. Αυτός είναι ο στόχος σου. Ο στόχος σου δεν είναι να παρατηρείς και να νιώθεις που αναπτύσσεσαι με τρόπο που είσαι σε αρμονία με την αλήθειά σου.  Αναζητάς ανθρώπους που και εκείνοι γυρεύουν το ίδιο και δεν ελκύεσαι από ανθρώπους που εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι να αναπτυχθείτε μαζί. Ψάχνετε ο ένας στον άλλον σε λέξεις, σε εικόνες, την επιβεβαίωση σας, ενώ το ζητούμενο  είναι να ταιριάζετε, να είναι η πορεία της προόδου της ζωής σας  κοινή,  να επιτυγχάνετε με ελεύθερο τρόπο τους στόχους σας, που είναι η προσωπική ανάπτυξη και η ικανότητα για σύνδεση.

Υπάρχουν άνθρωποι – σύντροφος, φίλοι, συγγενείς, συνεργάτες – που πάλλεστε στον ίδιο ρυθμό. Η επικοινωνία κυλάει, τα συναισθήματα ρέουν, η ειλικρίνεια συνδέει, η αυθεντικότητα δίνει ασφάλεια, η ικανότητα να παίρνετε αποφάσεις δίνει ακεραιότητα και δύναμη. Ακόμα και οι αντιπαραθέσεις είναι γόνιμες γιατί κάθε φορά προκαλείται και μια μικρή μετακίνηση που κάνει την σχέση πιο γερή, πιο ανθεκτική. Τους αναγνωρίζεις και τους εκτιμάς, όταν σε βλέπεις, όταν σε αναγνωρίζεις και σε αποδέχεσαι, όταν παίρνεις από το χέρι το μικρό παιδί μέσα σου, το φροντίζεις και το βοηθάς να μεγαλώσετε μαζί, να πονάτε και να χαίρεστε μαζί, χωρίς το ένα συναίσθημα να παραμερίζει το άλλο. Όταν εκείνα που θεώρησες κακά και καλά κομμάτια του εαυτού σου, ζυμώνονται μαζί και το καλό υπερισχύει με τρόπο που το κακό μετουσιώνεται.

Είναι όμορφο να μεγαλώνουμε αποζητώντας την ηρεμία στη ζωή μας, να συνδεόμαστε με ανθρώπους που μαζί τους ωριμάζουμε ειρηνικά.

Αγγελική Μπολουδάκη