Αυτάρκεια
6 Δεκεμβρίου 2023
Εκτιμάμε τις συναισθηματικά ώριμες συμπεριφορές;
26 Δεκεμβρίου 2023

«Να πούμε “ναι” στον εαυτό μας, να αντιμετωπίσουμε τον εαυτό μας σαν αυτό να είναι το σοβαρότερο απ’ όλα τα καθήκοντά μας.» (C. Jung)

Κάθε άνθρωπος φέρει μέσα του ένα εσωτερικό παιδί, το οποίο, όταν γίνεται γονιός, αναδύεται και διαμορφώνει τη σχέση με το δικό του παιδί. Το επίπεδο τραυματισμού αυτού του εσωτερικού παιδιού επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούμε με τα παιδιά μας, είτε επαναλαμβάνοντας τα τραύματά μας ως θύτες ή θύματα, είτε αναγνωρίζοντας και αποδεχόμενοι την πραγματικότητα.

Κάθε φορά που ο γονιός επικοινωνεί με το παιδί του μέσω του δικού του τραύματος, μπορεί να ελέγχει, να επιβάλλεται, να προκαλεί φόβο ή να υποτιμά. Αυτή η συμπεριφορά απηχεί τον τρόπο με τον οποίο έχει μάθει να αντιμετωπίζει τον εαυτό του και, κατά συνέπεια, το παιδί του.

Η συναισθηματική μας σύνδεση με τους άλλους είναι σημαντική. Η εκτίμηση του εαυτού μας σε συνδυασμό με τις επιλογές μας καθορίζει την αξία μας. Σε υγιείς σχέσεις, όπου υπάρχει αμοιβαία εκτίμηση και σεβασμός, νιώθουμε ελεύθεροι να εκφράσουμε τη μοναδικότητά μας. Η αυθεντικότητά μας αναδεικνύεται σε σχέσεις όπου επιτρέπεται η ανάπτυξη της προσωπικότητάς μας. Η ακεραιότητά μας υποστηρίζεται γιατί αναγνωρίζοντας κάθε πλευρά του εαυτού μας, αποδεχόμαστε τον εαυτό μας, συμφιλιωνόμαστε με όλες τις πλευρές μας, χωρίς επίκριση, γιατί κάθε επίκριση μας διαιρεί. Στις σχέσεις μας εκτιμάμε κάθε άνθρωπο που βλέπει σε εμάς αυτό που είμαστε, χωρίς να το επικρίνει, να το καθοδηγεί, να το ελέγχει κι όταν το κάνει αναγνωρίζουμε ότι είναι δική του προβολή, διατηρώντας την ακεραιότητά μας.

Είναι σημαντική λοιπόν η αυτοεκτίμησή μας, η ελευθερία να είμαστε αυτό που είναι ο καθένας μας, όπως και το αίσθημα ακεραιότητάς μας. Στο πλαίσιο των σχέσεών μας, επιλέγουμε και εκτιμούμε ανθρώπους που σέβονται την αξία μας, την ακεραιότητά μας.

Ένα παιδί που δεν αναγνωρίστηκε για αυτό που ήταν, αναζητά ένα καθρέφτη. Προσκολλάται σε αυτόν, νομίζοντας πως θα έχει την επιβεβαίωση που του έλειψε.

Ένα παιδί που επιβεβαιωνόταν μοναχά όταν εξυπηρετούσε ανάγκες αλλων δεν νιώθει ότι έχει αξία αλλά χρησιμότητα. Δεν νιώθει ότι έχει δικαιώματα αλλά μοναχά υποχρεώσεις. Κρατά στη ζωή του ανθρώπους που εξαρτώνται από αυτόν, που τον χρησιμοποιούν για τις ικανότητές του, χωρίς απαραίτητα να τον εκτιμούν, που θεωρούν ότι ο ίδιος έχει μοναχά υποχρεώσεις και όχι δικαιώματα. Νομίζει ότι αυτή η μορφή σχέσης είναι σύνδεση, στην πραγματικότητα όμως είναι εξάρτηση. Έμαθε να βλέπει τον εαυτό του όπως το βλέπουν οι άλλοι και όσο πιο πολύ σε υποτιμά ο άλλος, τόσο περιμένεις να αλλάξει η εικόνα σου στα μάτια του, κάνοντας απεγνωσμένες προσπάθειες να αποδείξεις την αξία σου στα μάτια του.

Γιατί;

Το εσωτερικό σου παιδί περιμένει την επιβεβαίωση, την αποδοχή, την αναγνώριση, την εκτίμηση, το σεβασμό, την ανάγκη να ακούγονται οι ανάγκες σου και όχι να σε βλέπουν οι άλλοι σύμφωνα με τις δικές τους ανάγκες. Έμαθες να μην εκφράζεις τις ανάγκες σου, αλλά να προσπαθείς να διακρίνεις τις ανάγκες των άλλων και να τις ικανοποιείς, νομίζοντας ότι είναι οι δικές σου ανάγκες που ικανοποιείς.

Τι σημαίνει αλλαγή για σένα;

Το εσωτερικό σου παιδί φοβάται μήπως μείνει μόνο του, όπως όταν τολμούσε να αντιδράσει στον γονιό του στο παρελθόν και εκείνος παρερμήνευε την προσπάθεια του παιδιού του για αυτονομία, νομίζοντας ότι αντιδράει επιθετικά σε αυτόν και το υποτιμούσε, το απέρριπτε, το ακύρωνε.

Είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε ότι η αλλαγή για εμάς σημαίνει να αντιμετωπίσουμε το φόβο του εσωτερικού μας παιδιού για την εγκατάλειψη και να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να εκφράσει την αληθινή μας ουσία. Έχουμε το δικαίωμα να είμαστε ο καλύτερος σύντροφος για τον εαυτό μας, να ικανοποιούμε τις ανάγκες μας και να θέλουμε το καλύτερο για εμάς, διατηρώντας την ακεραιότητά μας.

Αγγελική Μπολουδάκη