Όταν οι γονείς χωρίζουν
27 Μαρτίου 2018
Αν αισθάνομαι πως αξίζω, εκφράζω ώριμα αιτήματα
28 Μαρτίου 2018

Η συμμετοχή σου πρέπει να θεωρείται πολύτιμη και όχι δεδομένη

Αν δείξω ότι νοιάζομαι, θα με αγαπούν, θα με εκτιμούν και θα με σέβονται.

Είσαι σημαντικός άνθρωπος για αυτό που είσαι, δεν σε κάνει σημαντικό η διαθεσιμότητα που δείχνεις στους άλλους.

Ο άλλος πρέπει να θεωρεί πολύτιμη τη βοήθειά σου και όχι να τη θεωρεί δεδομένη.

Αν νομίζεις πως η διαθεσιμότητα που δείχνεις καθορίζει την αξία σου στα μάτια τους, κάποιο τραύμα σου χρειάζεται την έγνοια σου.

Μπορεί να νομίζεις πως η αξία σου εξαρτάται μοναχά από το πόσο προσφέρεις στους άλλους και ότι δεν αξίζεις την ισοτιμία, το να επιθυμεί και να έχει την ικανότητα να σου δίνει ο άλλος, επειδή θεωρεί την παρουσία και την προσφορά σου πολύτιμη.

Εχω ακούσει ανθρώπους να λένε «η αξία μου εξαρτάται από το πόσο διαθέσιμος είμαι για τους άλλους. Αν δεν είμαι, σημαίνει ότι δεν έχω δώσει όλα όσα θα ήθελα για να με νοιάζονται και να με αγαπούν». Αν σκέφτεσαι έτσι, δες ότι δεν είσαι μόνο επιθυμίες αλλά και δυνατότητες, δεν είσαι ρόλος, είσαι η αυθεντικότητά σου που χρειάζεσαι από τους άλλους ειλικρίνεια και αυθεντικότητα.

Το να δίνεις, να μοιράζεσαι είναι αγάπη. Το να δίνεις και να μοιράζεσαι από φόβο ότι δεν θα είσαι αγαπητή/ος, είναι φόβος ότι δεν αξίζεις να αγαπιέσαι για αυτό που είσαι.

Η ζωή είναι δίκαιη, σου στέλνει συγκυρίες που επιβεβαιώνουν τους φόβους σου, για να δεις ότι είσαι ικανός/η να δημιουργήσεις μια διαφορετική εικόνα στα μάτια σου.

Όσο πιστεύεις ότι πρέπει να υπερβάλλεις στην προσφορά σου γιατί μόνο έτσι θα σε εκτιμούν, θα σε αγαπούν και θα σε σέβονται, θα συμμετέχεις σε συνθήκες που τα επώδυνα συναισθήματα που νιώθεις σε αυτές θα σε καλούν να αλλάξεις, ώστε να μην χρειάζεσαι τον πόνο της απόρριψης, το φόβο της εγκατάλειψης.

Έχεις ανάγκη τη διαθεσιμότητά σου να τη δώσεις σε σένα, να έρθεις σε επαφή με το εσωτερικό σου παιδί και να του δώσεις όλη σου την έγνοια ώστε να πιστέψεις ότι αξίζεις για αυτό που είσαι. Όταν σου προσφέρεις και γίνεις διαθέσιμος/η για σένα, κάθε φορά που δίνεις, νιώθεις χαρά χωρίς φόβο. Εάν οι άνθρωποι που συνδέεσαι μαζί τους δεν έχουν τη δυνατότητα να επενδύσουν ψυχικά, καταλαβαίνεις ότι είναι μια δική τους αδυναμία, όπου δεν έχεις ευθύνη εσύ να την αλλάξεις ή να την διορθώσεις. Το εσωτερικό σου παιδί έμαθε να νιώθει ένοχο στην αδυναμία του άλλου, θεωρώντας ότι πρέπει να επέμβει, να θεραπεύσει, να μεταμορφώσει. Είμαστε υπεύθυνοι για τις δικές μας αδυναμίες, για τα συναισθήματα, για τις σκέψεις και τις πράξεις μας. Είμαστε υπεύθυνοι να επανορθώνουμε τα λάθη μας, να δείχνουμε μεταμέλεια και να αλλάζουμε. Είμαστε υπεύθυνοι να αλλάζουμε τις εγγραφές που μας έκαναν να πιστεύουμε πως όσο πιο διαθέσιμοι είμαστε θα σώσουμε τον άλλον, αναλαμβάνοντας ένα ρόλο στη σχέση μας με τον άλλον και κάνοντας τον να πιστεύει ότι έχει ανάγκη τη δική μας σωτηρία. Εαν δίνεις για να σε αγαπούν, ο άλλος “αγαπά” ένα ρόλο σε σένα και όταν κάποια στιγμή τα όριά σου δεν εξυπηρετούν την προσδοκία του ή την εγωκεντρική του απαίτηση, θα αντιδράσει προσπαθώντας να σε γυρίσει στον ρόλο σου, που εξυπηρετούσε την παθογένειά του.

Να δίνετε μέσα από την καρδιά σας, να εκτιμάτε εκείνους που ανταποκρίνονται ισότιμα, να κατανοείτε εκείνους που δεν έχουν τη δυνατότητα να επενδύουν ψυχικά και να μαθαίνετε να φεύγετε, συνειδητοποιώντας πως όσο πιο ελεύθερο χώρο αφήνετε στον εαυτό σας, θα επιλέγετε και θα αφοσιώνεστε στους στόχους, στις επιθυμίες σας, σε σχέσεις που σας επιλέγουν και τους επιλέγετε επειδή αμφότεροι θεωρείτε την προσφορά πολύτιμη και μοναδική.

Αγγελική Μπολουδάκη