Η γυναίκα που επιλέγει την πορεία της

Αγαπητή μου φίλη,

Εσύ που έμαθες να λειτουργείς υποταγμένα, με βλέμμα χαμηλωμένο και λόγο συγκρατημένο.
Εσύ που δεν σου επιτράπηκε το «όχι», γιατί το «όχι» σου ήταν αγένεια, απείθεια, ντροπή.
Εσύ που δεν είχες δικαίωμα λόγου, μόνο καθήκον ακρόασης.
Εσύ που όταν προστάτευες τον εαυτό σου, σου φόρτωναν την ταμπέλα της εγωίστριας.
Που σου έμαθαν ότι η σιωπή είναι αρετή και η αμφισβήτηση αμαρτία.

Εσύ που μεγάλωσες με την ιδέα ότι είσαι προέκταση του πατέρα σου, του αδελφού σου, των αντρών γύρω σου.
Που σου είπαν ότι η αξία σου εξαρτάται από την αποδοχή τους, όχι από την ψυχή σου.
Που όταν σήκωνες ανάστημα, σε στιγμάτιζαν – «τα καλά κορίτσια δεν φέρονται έτσι», σου έλεγαν.

Εσύ που κλήθηκες να κρύψεις τη θηλυκότητά σου γιατί σου είπαν ότι προκαλούσε.
Επειδή αν σε κοίταζαν προκλητικά, δεν έφταιγαν εκείνοι – έφταιγες εσύ.
Εσύ που διδάχτηκες ότι η θέση σου είναι δίπλα, πίσω, κάτω – ποτέ μπροστά.
Ότι δεν ήσουν για να συνδέεσαι ισότιμα, αλλά για να υπηρετείς.

Εσύ που έμαθες ότι ένα άψυχο αντικείμενο χρήσης θεωρείται πιο «ασφαλές» από μια γυναίκα που εκφράζει την αλήθεια της.
Εσύ που γαλουχήθηκες με τη ντροπή και την ενοχή, που ένιωσες πως δεν ήσουν ποτέ αρκετή, όσο κι αν προσπαθούσες.

Ήρθε η ώρα να θυμηθείς ποια είσαι.

Δεν γεννήθηκες για να σιωπάς.
Η φωνή σου έχει δύναμη. Οι σκέψεις σου έχουν αξία.
Το σώμα σου είναι ιερό — το ορίζεις εσύ και εσύ επιλέγεις πώς να το μοιράζεσαι.
Η θηλυκότητά σου είναι φως, όχι απειλή, και την εκφράζεις ελεύθερα, με τον τρόπο που εσύ επιθυμείς.

Η αγάπη για τον εαυτό σου δεν είναι εγωισμός — είναι πράξη επανάστασης.
Η αξιοπρέπειά σου δεν διαπραγματεύεται.
Η αλήθεια σου δεν ζητά άδεια για να ειπωθεί.

Μπορεί να σε έμαθαν να φοβάσαι τη δύναμή σου.
Μα μέσα σου υπήρχε πάντα.
Κι όσο κι αν προσπάθησαν να τη σβήσουν, είναι ακόμη εκεί.
Σαν φωτιά που περιμένει να φυσήξει αέρας για να ανάψει ξανά.

Σήκω. Μίλα. Στάσου.

Όχι πια σκιά. Όχι πια σιωπή.
Δεν είσαι λιγότερη από κανέναν.
Δεν γεννήθηκες να προσαρμόζεσαι σε κουτιά που άλλοι κατασκεύασαν για σένα.
Γεννήθηκες να τα σπας.

Κοίτα τον καθρέφτη και γνώρισε ξανά τη γυναίκα που είσαι:
Δυνατή. Ελεύθερη. Πολύτιμη.

Κι αν κάποτε σε έμαθαν να ντρέπεσαι για το ποια είσαι,
τώρα είναι η στιγμή να είσαι περήφανη για το ποια επέλεξες να γίνεις.

Μην φοβάσαι πια να σταθείς στο κέντρο της ζωής σου.
Μην ζητάς συγγνώμη που υπάρχεις με δύναμη, με ευαισθησία, με πάθος και φως.
Δεν γεννήθηκες για να χωρέσεις στα όρια των άλλων, αλλά για να επαναπροσδιορίσεις τα δικά σου.
Σου αξίζει να ζεις με σεβασμό, ισοτιμία και ελευθερία.
Να επιλέγεις, να ορίζεις, να εκφράζεσαι.

Μην μικραίνεις τον εαυτό σου για να γίνεις αποδεκτή.
Μεγάλωσε τόσο, ώστε να μην μπορεί πια κανείς να σε αγνοήσει.

Και να θυμάσαι:
Η δύναμή σου δεν βρίσκεται στο πόσο αντέχεις.
Βρίσκεται στο πόσο αληθινά επιλέγεις να ζεις.

Αγγελική Μπολουδάκη