Και μπορείς να βρεις ανάμεσα σ’ αυτό που υπάρχει κι αυτό που απουσιάζει την απονομή μιας δικαιοσύνης αυθύπαρκτης…
1 Απριλίου 2021
Αλλά αυτοί οι πολύ λίγοι πάντα να το θυμάσαι αξίζουν τα πάντα!
7 Απριλίου 2021

Η ζωή είναι γυναίκα

Μια γυναίκα νιώθει χαρά όταν αποδέχεται τη γυναικεία της φύση. Όταν  σέβεται την επιθυμία της για αυτονομία όπως και για σύνδεση. Υποστηρίζει την διαφορετικότητα της από τη φύση του άντρα χωρίς να είναι ανταγωνιστική μαζί του, γιατί βιώνει ως συμπληρωματικούς τους ρόλους τους. Γνωρίζει πως η φύση της την προικίζει με ρόλους συμπληρωματικούς με του άντρα, όπου μέσα από τις ομοιότητες τους επικοινωνούν, ενώ μέσα από τις διαφορές τους συμπληρώνονται.

Είναι πιο εύκολο για μια γυναίκα να αποδεχτεί τη θηλυκότητά της, αν μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου ένιωθαν περήφανοι για το φύλο της. Αν ένιωθαν τυχεροί και το εξέφραζαν, νιώθει πως η ψυχή, το πνεύμα και το σώμα της είναι δικά της δώρα, τα οποία τιμήθηκαν. Νιώθει πως της ανήκουν, τα ορίζει, αναπτύσσεται όπως επιθυμεί εκείνη.

Αν όμως αυτό δεν συνέβη, κάθε φορά που ξεδιπλώνει πτυχές του εαυτού της βιώνει ένα πένθος. Θυμός, ενοχές, θλίψη έρχονται να τη συναντήσουν για να εκφραστούν και να κάνουν τον κύκλο τους.

Είναι φορές όμως που την επίκριση την ακολουθεί η κατανόηση. Αλλες φορές την απόρριψη την διαδέχεται η αποδοχή. Τις ενοχές, η πρωτοβουλία και η τόλμη να βαδίσει στα δικά της βήματα. Την ντροπή η αυτονομία και η συμπόνια. Όταν ο πόνος της αγκαλιάζεται από εκείνη, μιλάει η καρδιά της, γιατί ο πόνος της καταλαγιάζει.

Κάθε φορά που κατανοεί τον εαυτό της, η τάση να προσαρμόζει τις συμπεριφορές της προκειμένου να ικανοποιήσει τους άλλους υποχωρεί.  Δεν ανταποκρίνεται σε προσδοκίες αλλά προστατεύει την δική της αλήθεια. Συναισθάνεται και νιώθει την ενσυναίσθηση. Δεν αντιδρά οπότε συμπορεύεται. Συντροφεύει η ίδια το είναι της και εκτιμά τη συντροφικότητα.

Και όσο αφορά στο παρελθόν της, κάνοντας μια αναδρομή σε αυτό, συνειδητοποιεί ότι το κάθε συναίσθημα που ένιωσε είχε ανάγκη να το νιώσει. Είχε ανάγκη να κάνει τον κύκλο του μέσα από την κάθε εμπειρία που έζησε. Να ζωντανέψει, να το ζήσει, να νιώσει ότι μπορεί να τα καταφέρει μαζί του. Όταν, για παράδειγμα, ξαναζούμε την  απουσία, τη θλίψη, κ.α μέσα από τις εμπειρίες μας, ανακαλύπτουμε την δύναμή μας ότι μπορούμε να επεξεργαστούμε κάθε πένθος μας και να καλωσορίσουμε το φως στη ζωή μας. Κλείνοντας ο κύκλος, αναζητάμε αυτό που έχει ανάγκη η καθεμία μας που μας οδηγεί στην εσωτερική μας πληρότητα.

Εκτιμώντας τον εαυτό μας για αυτό που είναι, είναι πιο εύκολο να κάνουμε τις αλλαγές που θέλουμε για μας. Τις αλλαγές εκείνες που μας φέρνουν πιο κοντά στην προσωπική μας αλήθεια. Που ηρεμούν την ψυχή μας γιατί νιώθουμε ο εαυτός μας σε αυτές. Καθεμία μας ορίζει την ανάγκη για ασφάλεια, για αυτονομία, για πρωτοβουλία, για δημιουργικότητα, για οικειότητα, για κοινωνική αλληλεπίδραση, για αυτοπραγμάτωση, για κοινωνική αποδοχή με τον δικό της μοναδικό τρόπο. Με εμπιστοσύνη σε ό,τι θέλουμε, είναι πιο εύκολο να αναπτυχθούμε είτε μόνες μας είτε σε σχέσεις που αντανακλούν αυτό που θέλει η κάθε μια για τον εαυτό της.

Μια γυναίκα μπορεί να τα καταφέρει και μόνη της. Όπως μπορεί να τα καταφέρει σε σχέσεις όπου οι άνθρωποι ωριμάζουν επικοινωνώντας μαζί, γιατί ο ένας θέλει τον άλλον για αυτό που είναι και γιατί αυτό που είναι ο καθένας τους ταιριάζει στην πορεία ωρίμασής τους. Σημαντικό όμως είναι να μην προδίδει τον εαυτό της, να μην κάνει παραχωρήσεις που δεν την εκφράζουν, νομίζοντας πως έτσι θα αρέσει στους άλλους, αλλά να λειτουργεί με ειλικρίνεια και αυθεντικότητα. Σημαντικό και πολύτιμο είναι να νιώθει πως ο εαυτός της είναι ένα δώρο που πρέπει να φροντίσει, να νοιαστεί, να σεβαστεί, ώστε να αναπτυχθεί σε αυτό που είναι, σε αρμονία με το είναι της.

Αγγελική Μπολουδάκη