28 Αυγούστου 2018

Φτάνει να τη στέλνεις με την καρδιά σου

Ο άνεμος θα παίρνει την ευχή σου. Θα βρίσκει τον προορισμό της. Πάντα βρίσκει τον δρόμο της η ευχή. Φτάνει να τη στέλνεις με την καρδιά […]
28 Αυγούστου 2018

Όταν αποκτάς κάτι όμορφο, κράτα το, φύλαξε το στην καρδιά σου

Οι σχέσεις της ψυχής σε οδηγούν σε μια ήσυχη λίμνη. Γεμάτη νούφαρα και πουλιά. Βάζεις ένα κάτασπρο πανί στη βαρκούλα σου και λάμνεις… Όταν αποκτάς κάτι […]
10 Ιουλίου 2018

Από ποιο παράθυρο της ψυχής περιμένει το ξημέρωμα

«Η μικρούλα ήταν ο ήλιος της. Δεν το ‘βλεπε;» «Εξαρτάται που κοιτάζει κανείς, Ατόπη. Από ποιο παράθυρο της ψυχής του περιμένει το ξημέρωμα.» Αλκυόνη Παπαδάκη, Οι […]
2 Μαρτίου 2018

Θα είμαστε ζωντανοί όσο την ονειρευόμαστε

Όλοι εμείς, εγώ, εσύ και πλήθος άλλοι, μοιάζουμε σαν τους ναυαγούς. Παλεύουμε μέσα στα κύματα, ανάμεσα στα σκυλόψαρα, πνιγόμαστε, σηκώνουμε λίγο το κεφάλι, παίρνουμε δύναμη, ανασαίνουμε, […]
13 Φεβρουαρίου 2018

Να δίνεις την ψυχή σου

Να δίνεις την ψυχή σου όπου πρέπει, αλλά να μην την ξεχνάς εκεί! Το ‘πιασες; Να τη στέλνεις,  αλλά να την παίρνεις πάλι πίσω. Είναι δικιά […]
2 Φεβρουαρίου 2018

Πρέπει κάτι να κάνεις, για να καλοδέχεσαι τη ζωή

Η Σαραγώ έφερε μαστόρους, έβαψε το σπίτι ροζ παλ και το στόλισε με ακροκέραμα και γύψινες ροζέτες. -Ωραία το φτιάξατε, κυρία Σαραγώ. Παλατάκι! Θαύμαζαν οι μαθητευόμενες. […]
25 Ιανουαρίου 2018

Η ομορφιά του κόσμου

Μάζευα μέσα μου την ομορφιά του κόσμου, όπου τη συναντούσα. Και την πρόβαλλα στην οθόνη της ψυχής μου, οπότε τη χρειαζόμουν. Μ’ αυτή την απλή συνταγή […]
17 Ιανουαρίου 2018

Πως αλλιώς θα ξεχωρίζαμε το φως;

Αν… Αν… Αν ήταν όλα… αλλιώς! Μα τότε, πώς θα ξεχωρίζαμε το φως που κλείνουν μέσα τους τα φύλλα της παπαρούνας; Αλκυόνη Παπαδάκη