28 Ιουνίου 2020

Αυτονομία και σύνδεση

Φανταστείτε ένα παιδί που μεγαλώνει σε ένα σπίτι όπου οι λέξεις “πρέπει” και “μην” είναι οι συχνότερες απαντήσεις σε κάθε του απόπειρα να δείξει τον εαυτό […]
24 Ιουνίου 2020

Η εικόνα ενός μπαμπά με την κόρη του. Ενός μπαμπά που προσεγγίζει την κόρη του με την δεκτική του πλευρά για να μπορέσει να την συναντήσει σε αυτό που είναι η ίδια.

Η εικόνα ενός μπαμπά με την κόρη του. Ενός μπαμπά που προσεγγίζει την κόρη του με την θηλυκή δεκτική του πλευρά για να μπορέσει να την […]
23 Ιουνίου 2020

…σαγηνεύεται με το παραμικρό: με μια αντανάκλαση ουρανού στα νερά μιας λιμνούλας, μ’ έναν σκύλο που του κάνει χαρές…

Μου λέει πως η βραδιά που πέρασε χθες στο σπίτι κάποιων φίλων τον απογοήτευσε. Τον ρωτώ τι ακριβώς προσδοκούσε. Δεν ξέρει ακριβώς, τίποτε ιδιαίτερο, ωστόσο απογοητεύτηκε. […]
22 Ιουνίου 2020

Οι πατέρες μας είναι άνθρωποι

Η πληγή του πατέρα είναι μια από τις βαθύτερες πληγές που μπορούμε να κουβαλάμε ως άνθρωποι. Είναι μια πληγή που περνά μέσα από τις γενιές, μια […]
11 Ιουνίου 2020

“Eίπε ότι τα άρχισε με φόβο και τρόμο, Είπα: “Ω, έχω αρκετό και φόβο και τρόμο”. Και αυτός είπε: “Τότε θα τα καταφέρεις”. A. Gilchrist

Και αυτό μου θύμισε, πηγαίνοντας σε μια πολυσυζητημένη έκθεση του Πικάσο και φθάνοντας εκεί “χίλια κομμάτια” από τον αγώνα της επιβίωσης, πόσο ολοκληρωτικά είχα “ανυψωθεί” από […]
8 Ιουνίου 2020

Οι δικές μας αλήθειες

Κάθε φορά που κάνουμε τον απολογισμό μας, ανακαλύπτουμε ξανά τις αλήθειες μας. Τις κοιτάζουμε κατάματα, άλλοτε με περηφάνια κι άλλοτε με μια γλυκιά θλίψη, σαν να […]
8 Ιουνίου 2020

Πόσο έτοιμοι είμαστε, άραγε, να συνειδητοποιήσουμε αυτό που δεν είμαστε όπως και να εκτιμήσουμε τον θησαυρό που διαθέτει ο καθένας μας;

Ένας ψαράς κατεβαίνει κάθε νύχτα στην παραλία για να ρίξει τα δίχτυα του. Ξέρει πως όταν βγαίνει ο ήλιος έρχονται τα ψάρια στην παραλία για να φάνε […]
30 Μαΐου 2020

Είμαι ήδη σπίτι…

Έχω φτάσει… Είμαι ήδη σπίτι… Ο προορισμός μου είναι στο κάθε βήμα! Thich Nhat Hanh
30 Μαΐου 2020

Γαλήνη και σύνδεση

Γαλήνη. Μια λέξη που κουβαλά μέσα της τη σιωπηλή δύναμη της εσωτερικής ισορροπίας. Τη στιγμή που το αγωνιώδες ερώτημα “Τι είμαι για τον άλλον;” παύει να […]